Κοινοποίησέ το ...

Ανθρώπινη Σκέψη ...

Αν σκεφτόταν ΛΙΓΟ περισσότερο ο Καθένας μας ... θα ήταν ΠΟΛΥ καλύτερα για Όλους μας !!!

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

DSV - Song of the Day ... The Cranberies - Animal Instinct ...

The Cranberies - Animal Instinct

Suddenly something has happened to me
As I was having my cup of tea
Suddenly I was feeling depressed
I was utterly and totally stressed
Do you know you made me cry
Do you know you made me die


And the thing that gets to me
Is you'll never really see

And the thing that freaks me out
Is I'll always be in doubt

It is a lovely thing that we have
It is a lovely thing that we
It is a lovely thing, the animal
The animal instinct



So take my hands and come with me

We will change reality

So take my hands and we will pray

They won't take you away

They will never make me cry, no

They will never make me die










And the thing that gets to me

Is you'll never really see

And the thing that freaks me out

Is I'll always be in doubt



The animal, the animal, the animal instinct in me

It's the animal, the animal, the animal instinct in me
It's the animal, it's the animal, it's the animal instinct in me [x2]







Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

Το πιο σπουδαίο είν' η ψυχή σου, δικέ μου ...


Δεν μπορώ άλλο ρε Κάτια ... πρέπει να πιάσω δουλειά για να πληρώσω μερικά χρέη ... Δεν μπορώ άλλο ...

Εντάξει ρε Τζένη, όλοι μας έτσι είμαστε ... αλλά είναι δύσκολο ... έχεις βρει κάτι ???

Ναι ... βρήκα ... σε μια εισπρακτική !!!

Τι ???? Αυτές που σας παίρνουν κάθε μέρα τηλέφωνο ... και φοβίζουν όλο τον κόσμο ??? Αυτές που έχουν αγχώσει τον πατέρα σου και έχει την καρδιά του ???

Ναι αυτές ... τι να κάνω ??? Μόνο αυτές πλέον ζητάνε κόσμο ... Πρέπει να πάρω κάποια χρήματα για να ξεχρεώσω λίγο ...

Ναι βρε Τζένη μου ... αλλά θα εκφοβίζεις και εσύ κόσμο ??? Θα βάζεις το μαχαίρι στο λαιμό του κοσμάκη ??? Και τι θα πεις στον Πατέρα σου ???

Θα του πω ότι βρήκα δουλειά σε ένα λογιστήριο ... δεν έχω άλλη επιλογή ...

Και η Τζένη έπιασε δουλειά ... Και όσο περνούσαν οι μέρες όλο και αγρίευε ... Όλο και πιο απειλητική ήταν σε όσους χρωστούσαν ... Όσο περισσότερο πιεστική και απειλητική γινόταν ... τόσο πιο πολλά θα ήταν τα λεφτά του Μπόνους ...

Είχε ξεχάσει τι γινόταν με τον πατέρα της ... Και με όλους τους Ανθρώπους ... γιατί ... ποιος δεν χρωστούσε πλέον ...

Και μια μέρα γύρισε στο σπίτι της και βρίσκει τον Πατέρα της πεσμένο στο πάτωμα με το τηλέφωνο στο χέρι ...

Μπαμπά ... ΜΠΑΜΠΑΑΑΑ ... φώναζε ... αλλά αυτός δεν κουνιόταν ...

Καλεί αμέσως το 166 για να έρθει ασθενοφόρο να τον πάρει ...

Μετά βλέπει τον αριθμό της κλήσης που τον πήραν. Ποιος τον κάλεσε ??? Ποιος του είπε κάτι ??? ... αναρωτήθηκε ...

Χτυπάει και το σηκώνουν ... "Εισπρακτική τάδε παρακαλώ ... " ακούει και μένει παγωμένη ...

( Παναγία μου Όχι ... Κάνε καλά τον Πατέρα μου ... και εγώ θα παραιτηθώ αύριο κιόλας ... )





Για ένα κομμάτι ψωμί

Στίχοι: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Μουσική: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Πρώτη εκτέλεση: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχα




Για ένα κομμάτι ψωμί,
δε φτάνει μόνο η δουλειά.
Για ένα κομμάτι ψωμί,
πρέπει να δώσεις πολλά.

Δεν φτάνει μόνο το μυαλό σου,
δε φτάνει μόνο το κορμί σου.
Το πιο σπουδαίο είν' η ψυχή σου, δικέ μου.
Έχει τους νόμους τους αυτή η ιστορία,
δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Θα σου κρεμάσουνε μια μπάλα
και θα τραβιέσαι μ' αυτήν μέρα - νύχτα.
Έχεις κανάλι πολύ να τραβήξεις,
μέχρι να πάψεις να λες -"μα τι τρέχει;"
Έχει τους νόμους της αυτή η ιστορία,
δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Για ένα κομμάτι ψωμί,
δεν φτάνει μόνο η δουλειά.
Για ένα κομμάτι ψωμί,
θα πιεις φαρμάκια πολλά.

Θα σε πετάνε από δω κι από κει
θα λαχανιάζει η ψυχή σου.
Θα φτύσεις αίμα απ' το στόμα, δικέ μου.
Έχει τους νόμους της αυτή η ιστορία,
δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Για ένα κομμάτι ψωμί,
θα 'χεις ξεχάσει πολλά.
Για ένα κομμάτι ψωμί,
θα 'χεις πληρώσει ακριβά.

Και κάποια μέρα θα σε λύσουν,
μα θα φοβάσαι να φύγεις, θα τρέμεις.
Θα σε κλωτσάνε και θα σ' αρέσει, δικέ μου.
Σαν το σκυλί τους θα σ' έχουν, δικέ μου,
μα δε θα έχεις ψυχή να το νοιώσεις,
θα είναι για σένα αργά.



Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

Στην Ελλάδα ... είναι ακόμη Πονηρό και Ανήθικο ...

Μοιάζουν με ανέκδοτα αλλά αποτελούν επίσημους νόμους διαφόρων κρατών,
ή δημοτικών αρχών.
Έχουν αποτρεπτική ισχύ, προβλέπουν...Όσο για τη λογική τους, είναι κυριολεκτικά για τα πανηγύρια! Ιδού η λίστα με τους πιο .«κουφούς» νόμους που αφορούν το… πολύπαθο σεξ:......

* Στο Λονδίνο είναι παράνομο να κάνεις έρωτα πάνω σε μια παρκαρισμένη μοτοσικλέτα (αν καταφέρεις, φυσικά, να ισορροπήσεις πάνω της).
αυστηρές ποινές και επιβάλλουν τσουχτερά πρόστιμα.


* Στην Ινδονησία η ποινή που προβλέπεται για αυνανισμό είναι ο αποκεφαλισμός (διευκρίνηση: της άνω κεφαλής).

* Στο Ιλινόις των ΗΠΑ ισχύει ένας νόμος που απαγορεύει την ανδρική διέγερση σε δημόσιους χώρους (εξαιρούνται κατασκηνώσεις και πλαζ γυμνιστών).
* Στο Θιβέτ, ένας νόμος επέβαλε τα παλαιότερα χρόνια στις γυναίκες να εκδίδονται πριν παντρευτούν. Θεωρείτο ότι έτσι αποκτούσαν την απαραίτητη πείρα ενόψει του γάμου (φροντιστηριακό σεξ).

* Μέχρι το 1990 απαγορευόταν η χρήση δονητή σε 16 πολιτείες των ΗΠΑ. Μεταξύ άλλων, σε Ουάσινγκτον, Μασαχουσέτη, Βόρεια και Νότια Καρολίνα, Αριζόνα, Βιρτζίνια, Μέριλαντ κ.ά. (μετά το 1990, αρκετοί άνδρες σε αυτές τις πολιτείες οδηγήθηκαν σε ερωτική ανεργία).

* Στο Γκουάμ (δυτικός Ειρηνικός ωκεανός) υπάρχουν άνδρες με αποκλειστική επαγγελματική απασχόληση να γυρίζουν το νησί ξεπαρθενεύοντας νεαρές γυναίκες, οι οποίες τους πληρώνουν για αυτό τον σκοπό. Το γεγονός οφείλεται σε ένα νόμο που απαγορεύει στις παρθένες να παντρεύονται (αν αποδειχθεί το αντίθετο, κινδυνεύουν με άμεσο διαζύγιο).

* Στην πολιτεία της Ουάσινγκτον ένας νόμος απαγορεύει να κάνεις έρωτα με παρθένα, κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη (συμπεριλαμβανομένης της πρώτης νύχτας του γάμου).

* Στην Κίνα, οι γυναίκες που μένουν σε ξενοδοχείο απαγορεύεται να κυκλοφορούν γυμνές στο δωμάτιο (ο νόμος παύει να ισχύει στο μπάνιο).

* Στο Μπέρμινχαμ της Αγγλίας είναι παράνομο για άνδρες και γυναίκες να κάνουν έρωτα στα σκαλιά της εκκλησίας, μετά τη δύση του ηλίου (νωρίτερα θα τους δουν όλοι).

* Στην Αλεξάνδρεια της Μινεζότα απαγορεύεται στους άνδρες να κάνουν έρωτα με τις συζύγους τους, αν μυρίζουν κρεμμύδι ή σαρδέλες (δεν ξέρουν τι εστί πατσάς και σκορδαλιά).

* Σε Νεπάλ, Μπαγκλαντές και Μακάο απαγορεύεται η κινηματογραφική απεικόνιση φιλιών, εφόσον οι ηθοποιοί που τα ανταλλάσουν είναι πολίτες αυτών των χωρών (μοναδική λύση, το ντουμπλάρισμα με ηθοποιούς εισαγωγής).

* Στο Χονγκ-Κονγκ επιτρέπεται νομικά σε μια απατημένη να σκοτώσει το μοιχό σύζυγό της, αλλά μόνο με γυμνά χέρια. Για την ερωμένη του, μπορεί να επιλέξει οποιοδήποτε τρόπο θανάτωσης επιθυμεί (ακόμα και με γάντια στα χέρια).
* Στο Ρόμποκ της Βιρτζίνια απαγορεύεται οποιαδήποτε ερωτική δραστηριότητα με αναμμένα φώτα (για εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας;).

* Σύμφωνα με ένα νόμο του Λιβάνου, οι άνδρες επιτρέπεται να κάνουν έρωτα με τα ζώα, αρκεί αυτά να είναι θηλυκά. Αντίθετα, απαγορεύται αυστηρά η κτηνοβασία με αρσενικά ζώα (άλλο ο ετερόφυλος, και άλλο ο ομοφυλόφιλος έρωτας).

* Στη Μινεζότα των ΗΠΑ είναι παράνομο για οποιονδήποτε άνδρα να κάνει έρωτα με ζωντανό ψάρι (ιδίως αν το λένε Γουάντα).


Στην Ελλάδα ... απαγορεύεται να το αναφέρεις ... 

Είναι ακόμη Πονηρό ... και Ανήθικο ... 

Και έχουμε 2012 .... ( γαμώ την Ελευθερία μου ... ) 


Έ λ ε ο ς  ... 






Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Μήπως ... όχι μόνο μαζί τα φάγαμε ... αλλά συνεχίζουμε ΜΑΖΙ να τα τρώμε ???

Σήμερα εκμεταλλευόμενος τις ευεργετικά πλεονεκτήματα του ανέργου έπινα καφέ στην ηλιόλουστη παραλία ενώ διάβαζα ένα περιοδικό για υπολογιστές ... 

Το κάνω συχνά αυτό ... Δεν μπορώ να διαβάζω μέσα στο σπίτι ... Νομίζω ότι είμαι πάλι στο σχολείο ... 

Εκεί λοιπόν που έριχνα και μια ματιά στον πολύ κόσμο που υπήρχε ... είδα και έναν φίλο μου ... 

Τον φωνάζω και έρχεται χαμογελαστός στο τραπέζι μου ... 





Που είσαι τον ρωτάω ... Αν ήξερα ότι δεν έχεις σεμινάρια θα σε έπαιρνα τηλέφωνο για να πιούμε μαζί καφέ ... Έχουμε χαθεί ... 

Ε... στο σεμινάριο, μου λέει, είμαι και τώρα ... 

Αααα πάλι τα ίδια, του λέω με το κεφάλι κουνάμενο ... Πάλι τα ίδια ???

Τι να κάνω μου λέει ... Να παίζω Αγωνία ??? ( Παιχνίδι με Τράπουλα ) ... Από το να παίζω Αγωνία ... καλύτερα να πιω έναν καφέ ... Αφού δεν έχουμε ακόμα ούτε Εισηγητή ... και τα σεμινάρια τελειώνουν τον Απρίλιο ... Και πραγματικά ... είναι από τους πιο τίμιους και σωστούς Έλληνες Πολίτες που γνωρίζω. 

Δλδ ... 5 € την ώρα επί 8 ώρες ... επί 20 άτομα που έχει το σεμινάριο ... επί πόσα σεμινάρια στον ΟΑΕΔ του Βόλου ... επί πόσες Πόλεις στην Ελλάδα ... πόσα εκατομμύρια μόνο από τα σεμινάρια ... Και μην μου πείτε ότι σας λέω κάτι άγνωστο ... Χρόνια τα ξέρουμε αυτά ότι γίνονται έτσι ... 

Προσωπικά έχω να ανανεώσω την κάρτα Ανεργίας μου ... πάνω από ένα χρόνο ... γιατί ένιωθα συμμέτοχος σε αυτή την κοροϊδία ... 

Είμαι όμως όπως και πάρα πολλοί άλλοι εξαντλημένος οικονομικά ... και σκεφτόμουνα καιρό τώρα να ανανεώσω την κάρτα μου για να κάνω κανένα σεμινάριο ... ή μήπως βρω κατά τύχη δουλειά ... Δεν ήξερα όμως ότι συνεχίζεται αυτό το πανηγύρι ... Νόμιζα ότι τώρα στον πάτο που είμαστε, τα πράγματα θα είχαν αλλάξει ... Και αν όχι στην Νοοτροπία, που αυτή έχει εμποτιστεί με την Λαμογιά και την Εξυπνάδα του Έλληνα ..., τουλάχιστον θα υπήρχαν καλύτερες δικλίδες ασφαλείας με ελέγχους και έρευνες ... για να μην πηγαίνουν τα λεφτά στον βρόντο ... 

Εγώ τι να κάνω τώρα ??? Να προσπαθήσω να μπω ( με βύσμα εννοείται ... αλλιώς πρέπει να κερδίσεις το Λόττο ) σε κάποιο Σεμινάριο για να πάρω κάποια ευρώ και να επιμορφωθώ ... ή θα είμαι και εγώ ένας από αυτούς που "μαζί τα τρώνε" ??? 

Με αναγκάζουν να παρανομήσω και να γίνω ... μέρος του συστήματος ???

Μήπως ... όχι μόνο μαζί τα φάγαμε ... αλλά συνεχίζουμε ΜΑΖΙ να τα τρώμε ??? 

Και τι πρέπει να κάνω ... για να συνεχίσω να βαδίζω στην Ελευθερία μου ??? 

Τι ??? 






Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Η μεγαλοσύνη της φτώχειας ...




Η μεγαλοσύνη της φτώχειας

Ν. Λυγερός

 Jean Valjean: Γιατί κλαις;

Cosette: Επειδή είμαστε φτωχοί.

Jean Valjean: Και γιατί σε πειράζει;

Cosette: Γιατί τα όνειρα είναι ακριβά…

Jean Valjean: Δεν έχεις ανάγκη από όνειρα.

Cosette: Γιατί; Οι άλλοι δεν έχουν;

Jean Valjean: Όσοι έχουν μείνει με αυτά. Τα όνειρα τα έφτιαξε η κοινωνία και τα δίνει για να μη ζητάμε τίποτα.




Cosette: Μα δεν ζητώ τίποτα!

Jean Valjean: Αυτό είναι το πρόβλημα.

Cosette: Η ελεημοσύνη;

Jean Valjean: Όχι, πρέπει να διεκδικείς!

Cosette: Τι πράγμα;

Jean Valjean: Τα δικαιώματά σου.

Cosette: Μα δεν είχα ποτέ…

Jean Valjean: Τώρα είμαι εδώ.

Cosette: Θα μου δώσεις δικαιώματα;

Jean Valjean: Όχι.

Cosette: Ε, τότε;

Jean Valjean: Θα σε βοηθήσω για να τα πάρεις.

Cosette: Και ποιο πρέπει να πάρω;

Jean Valjean: Το δικαίωμα της ζωής.

Cosette: Μα το έχω αυτό.

Jean Valjean: Όχι ακόμα.

Cosette: Γιατί;

Jean Valjean: Δεν μπορούν να σου επιβάλλουν μια άθλια ζωή!

Cosette: Κι όμως δεν έχω άλλη.

Jean Valjean: Τώρα μαζί μου θα έχεις άλλη.

Cosette: Είσαι πλούσιος;

Jean Valjean: Όχι.

Cosette: Και τότε πώς θα με βοηθήσεις;

Jean Valjean: Και οι Άθλιοι βοηθούν.

Cosette: Πώς είναι δυνατόν;

Jean Valjean: Λόγω της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Cosette: Αφού δεν έχουν τίποτα.

Jean Valjean: Δεν έχουν τίποτα από αυτά που αγοράζονται. Έχουν όμως τα άλλα.

Cosette: Και θα μου τα πουλήσουν;

Jean Valjean: Όχι θα τα μοιραστούν μαζί σου.

Cosette: Έτσι θα κάνεις κι εσύ;

Jean Valjean: Ναι.

Cosette: Θα μου δώσεις από το ψωμί σου; Θα το μοιραστούμε;

Jean Valjean: Όχι. Αυτό είναι όλο για σένα.

Cosette: Κι εσύ;

Jean Valjean: Εγώ;

Cosette: Ναι εσύ!

Jean Valjean: Εγώ έχω εσένα.

Cosette: Πώς μ’ έχεις;

Jean Valjean: Είμαι υπεύθυνος για σένα.

Cosette: Κι εγώ;

Jean Valjean: Είσαι ελεύθερη.

Cosette: Είμαι ελεύθερη μόνο μαζί σου.

Jean Valjean: Τότε θα είμαι πάντα κοντά σου.

Cosette: Αλλά θέλω να τρως κι εσύ μαζί μου!




Ασπρόμαυρος μονόλογος - Ν. Λυγερός

Ασπρόμαυρος μονόλογος 
 Ν. Λυγερός 

Chaplin: Σήμερα σκέφτηκα για πρώτη φορά πως στην τελική κανείς δεν έχει ακούσει ποτέ τη φωνή του Αλήτη. Βεβαίως τότε ήταν η εποχή του βουβού κινηματογράφου και υπάρχει δικαιολογία. 

Η αλήθεια είναι άλλη. Αλλά σε ποιoν να το πω δίχως να με περιγελάσουν; Τώρα που πέθανε η σιωπή στον κινηματογράφο και υπάρχει τόσος θόρυβος πλέον πώς να μιλήσεις για την αθόρυβη σκέψη και τη σιωπηλή ανθρωπιά. 

Αν σκεφτώ όμως πόσος κόσμος δάκρυσε με τις πράξεις του και τις κινήσεις του, τότε δεν μπορώ να μην πω δύο λόγια. Ο Αλήτης ήταν σιωπηλός για ν’ακούσει καλύτερα τον πόνο των άλλων και για να τους βοηθήσει με την συμπόνια του αλλά και τις αγκαλιές του. 



Αν ήξερες πόσο είχε ανάγκη ο κόσμος από αγκαλιές, θα έκλαιγες. Αλλά δεν ξέρεις και δεν μπορείς να το φανταστείς. 

Κοίτα γύρω σου όταν είσαι στη σκηνή, κοίτα το βλέμμα τους που περιμένουν την παραμικρή σου κίνηση προς αυτούς. Αυτό είχε καταλάβει από την αρχή ο Αλήτης. Κι αν έτρεχε ήταν μόνο και μόνο για να προφτάσει ν’αγκαλιάσει περισσότερο κόσμο και παιδιά. Ναι, μικρά παιδιά που προσπαθούν να τον κρατήσουν μέσα τους, την ώρα που η κοινωνία τα έπιανε για να γίνουν πολίτες, οι οποίοι δεν θα αντιστεκόταν σε κανένα αυταρχικό σύστημα. 

Έτσι ήταν ο Αλήτης, ο επαναστάτης της φακής που ήθελε να ζήσει ελεύθερος ακόμα και εκεί που δεν υπήρχε πια ελευθερία, αλλά μόνο βία και γενοκτονία. Ξέρω, ξέρω δεν είμαι αστείος, αλλά τι να κάνουμε όταν θυμάμαι τον Αλήτη μου έρχεται να χαμογελάσω βέβαια αλλά περισσότερο ακόμα να κλάψω και από χαρά, διότι μέσα στη καρδιά του είχα βάλει τόσο ανθρωπιά που ξεχείλιζε και λέρωνε όλους τους άλλους γύρω του. 

Έτσι τους καθάριζε από την βρωμιά την κοινωνική, του συστήματος που δεν έφευγε δίχως θυσίες. Και τώρα μοιάζω με ηλίθιο που λέει ανισόρροπα λόγια. Δεν πειράζει μερικοί και μερικές θα με καταλάβουν. Τουλάχιστον όσοι άκουγαν τη σιωπή του Αλήτη, αλλά και τη συγκίνηση του όταν ανακαλύπτει την αγαπημένη του, την τυφλή που βλέπει επιτέλους. Κι αν είχε ένα τρύπιο παντελόνι δεν ήταν παρά μόνο για να σκορπά πιο εύκολα την χαρά που αγαπούν τόσο πολύ τα τριαντάφυλλα της ζωής μας. 

Είδες δεν θα κλάψω ακόμα κι ας είμαι λυπημένος που σου λέω όλα αυτά. Και ξέρεις γιατί ; Διότι κατάλαβα πως και εσύ ακόμα και αν δεν λες λέξη μαζί μου, τον αγάπησες και θέλεις κι εσύ τώρα μια αγκαλιά. 

Την αγκαλιά μου!



Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Γίνε με στίχους η φωνή του αποκλεισμένου, με ήχους ...









Blah – Blasphemy      
 
Στίχοι: B.D Foxmoor, Μιχάλης Μυτακίδης
Μουσική: B.D Foxmoοr, Μιχάλης Μυτακίδης
Πρώτη εκτέλεση: Active Member


Πρώτα απ’ όλα η σιωπή δεν προβλέπεται.
Όποια κάνη στην αλήθεια και να στρέφεται
πάντα φτάνει έστω κι αργά εκεί που πρέπει
να γαμήσει τα μυαλά τα καθώς πρέπει.
Σε ‘σας μιλάω με τις πολλές αμφιβολίες
κι ένα βουνό σέρνω μαζί μου αυθαιρεσίες·
χωρίς ικεσίες απευθύνομαι σ’ όσους τολμούν
να σηκώσουν το χέρι και να πουν (πως)
ορκίζομαι τη ζωή να μην προδώσω·
ορκίζομαι ό,τι μπορώ θα γλιτώσω· ορκίζομαι ποτέ να μην το βουλώσω
κι άνθρωπος κι εγώ κάποτε ελεύθερος να νιώσω.
Κι εμπρός βλάσφημος να μείνω κι εχθρός,
η αξιοπρέπεια είναι ο μόνος μου οδηγός,
μα όχι προς το φως – το καπηλεύονται οι άδειοι –
ούτε προς το σκοτάδι το ξεραμένο πηγάδι,
Μα προς εκείνο το κρυφό το μονοπάτι πέρα
κι αν είμαι άξιος να το περάσω σαν σφαίρα
που θα κεράσει το τίποτα λαβωματιά θανάσιμη
– code 11, blah blasphemy.

Ματώθηκες απ’ όλα τ’ ανιστόρητα
και στάθηκες κοντά σ’ όλα τα απαρηγόρητα,
πύρινη γλώσσα γίνε τώρα και λαβωματιά θανάσιμη
– code 11, blah blasphemy
Στα συγκαλά σου, έλα, έχεις γερή κράση.
Τους τα ‘χωνες στη φέξη, τώρα χώσ’ τα και στη χάση·
σε καρτερούν οι αποκλεισμένοι οι προδομένοι κι οι άσημοι
– code 11, blah blasphemy.

Πριν ορκίστηκα, με το χώμα ταυτίστηκα
ήπια τον ουρανό και δε γκρεμίστηκα.
Κι απλά είμαι ένας αλήτης μόνο από το Πέραμα,
σκέψου τι θα κάνεις εσύ αν βρεις το πέρασμα.Ξεκόλλα· τα όμορφα σου ανήκουνε όλα
και μίλα - κι απόψε κάπου ξεγεννάει η ξεφτίλα.
Διαλέγουνε κομμάτια σου και κάνουνε μοντάζ,
βούτα ένα σπρέι και κάνε στη ψυχή τους σαμποτάζ.
Γίνε με στίχους η φωνή του αποκλεισμένου, με ήχους
η οργή του κουρασμένου στους τοίχους,
η ντροπή του ξεπεσμένου, ελπίδα στα μάτια κάθε φοβισμένου.
Προκειμένου να σ’ ακούσουν, βλαστήμα –
έτσι κι αλλιώς για όλους μας έπεσε σύρμα
να μαντρωθούμε, με κάθε τρόπο να διασυρθούμε
και με κάθε μέσο να διαλυθούμε.
Εγώ αρνούμαι, εμείς κερδίσαμε ό,τι ζούμε.
Kι ας μας κλέβουν τα μισά, δεν υπακούμε.
Ό,τι είναι θα το πούμε· τρέμετε ξεπουλημένοι κι άτιμοι –
θα επιβιώσουν κι οι βλάσφημοι.



Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Καταλάβατε λοιπόν γιατί εγώ δεν έχω φωτό ???

Λοιπόν, για να τελειώνουμε με την Μαλακία ... ( αν και η Μαλακία ... είναι σαν την Βλακεία ... δεν τελειώνει ποτέ )  ... αυτή η φωτό είναι μέσα από το fb ... 

Αφού αυτός που την έχει βάλει δίνει το δικαίωμα κοινοποίησης, μπορεί ο καθένας να την κοινοποιήσει όπου θέλει όπως κάνω και εγώ τώρα ... 

Αν δεν θέλει να την βλέπουν όλοι και μόνο μερικοί ... βάζει περμίσιονς όπως έχω κάνει και εγώ με τις προσωπικές φωτό μου ... ή να μην τις βάλει καθόλου φόρα παρτίδα στο Ιντερνετ ... 


Όταν τις βάζει φόρα παρτίδα ... δεν μπορεί να δεσμεύσει κανέναν ... να την κοινοποιήσει ή να την πάρει ... ή να την βάλει όπου θέλει ... 


Καταλάβατε λοιπόν γιατί εγώ δεν έχω φωτό ???


Γιατί δεν γουστάρω ενώ έχω Παραφουσκώσει την Ματαιοδοξία μου και λέω ... " Κοιτάξετε τι Κούκλος και τι Παίδαρος είμαι ... και πόσα γούστα και ταξίδια κάνω ... και και και " ... μετά να κατηγορώ αυτόν που την κοινοποίησε ( ενώ θα πρεπε να τον πληρώνω για την διαφήμιση που μου κανε ... ) ... και να του αποδίδω ευθύνες !!!


Ψωνάρες - Φουμπούδες !!! 




( Σε αντίθεση με όλο αυτό ... χθες το βράδυ μία fb-friend χάρηκε πολύ που έβαλα σε άλμπουμ μου ... την πολύ όμορφη και ντίβα σκυλίτσα της ... Τι διαφορά έχει ??? Ξένη φωτό ... σε δικό μου άλμπουμ ... Και αυτό έγινε ... από λάθος ... https://www.facebook.com/photo.php?fbid=255862694500943&set=a.103251756428705.9595.100002316421196&type=3&theater ... Δείτε Σχόλια ...  ) 






Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Ανοίξτε, ρε, ανοίξτε μελλοθάνατοι! ...






Πάει καιρός -  Active Member 

Πάει καιρός που μπολιάστηκε του δέντρου η ρίζα
κι οι αλητάμπουρες τριγύρω μου γινήκαν κυρίζα,
ωριμάσανε, σαπίσανε και πέσανε,
άλλοι παντρεύτηκαν και πήγανε και δέσανε_
ντροπή φορέσανε και βρήκανε πολλές δικαιολογίες,
κάποιοι ανταμώνουνε μονάχα τις αργίες,
σα παναγίες που κεντάν τα σάβανά τους,
φτύσαν το δρόμο που είχαν χρόνια μες στα σωθικά τους.

 Στα πρακτικά τους γράφεται μόνο ό,τι δε σαλεύει
 κι αν έμεινε κανείς τρελός εδώ να το παλεύει
 να γυρεύει παλιές εικόνες κι αρώματα
και τα θαμμένα όνειρα μας στα χώματα.
Τρελοκαμώματα για όσους ράψαν μπαλώματα
 στα τρύπια βράδια τους που ζούνε στα παπλώματα.
Όσοι δε το βγαλαν δεν είχαν τσίπα,
ενώ το είδανε το φίδι να κοιμάται στην τρύπα.

 Πάει καιρός που όλα τα βλέπαμε καλά γενικά και πιστεύαμε πως όλοι είναι καλά αρσενικά.
Τώρα γινήκαμε από αδέρφια γειτόνοι και ξένοι, ανταμώνουμε, όταν κάποιος πεθαίνει.
 Πάει καιρός και τώρα εδώ στη γη του κανενός σοβαρευτήκαμε χωρίς να καταλάβουμε πως_
ωραία ζωή και δυο μέτρα ουρανός, όλα είναι ίδια ακόμα και στη λάσπη και στο φως.

Πάει καιρός όμως θυμάμαι, ευτυχώς,
μυρωδιές εικόνες και νοιώθω τυχερός.
Πάει καιρός πολύς καιρός που επιβίωνες, αν ήσουν αλήτης σοφός.
Πάει καιρός τώρα γεμίσαμε φως, σοβαρευτήκαμε χωρίς να καταλάβουμε πως,
Πάει καιρός για να τη βγάλεις γερός, αδελφέ μου, αποφάσισες να ζήσεις κουφός.

 Στου κουφού, λοιπόν, χτυπάω κι απόψε την πορτά
κι εκείνος ντροπιασμένος χαμηλώνει τα φώτα.
Επιμένω και ξαπλώνω στο πλατύσκαλο,
τραγουδάω και κρατάω ονειροπίστολο_
να του ρίξω δυο καλά να 'ρθει στα ίσια του ή καναν εφιάλτη να παλεύει με τη λύσσα του.

Ανοίξτε, ρε, ανοίξτε μελλοθάνατοι!
Ποιος να μου το 'λεγε ότι θα στέκονταν ασάλευτοι,
βολεμένοι, εύκαιροι και δανεισμένοι,
πιασμένοι από μια φούστα ή μια καρέκλα σπασμένη.

Και σαν πρώτα αντρειωμένοι, τώρα σκυμμένοι,
καλοδιατήρητοικαι γυμνασμένοι.
Τριανταέξι άτοκες δόσεις, κοίτα πριν φύγεις, φίλε μου να ξεχρεώσεις.
Υποχρεώσεις - βγάλ' τα παπούτσια, μη λερώσεις -
 όσα δεν έκανες, εδώ θα τα πληρώσεις.

Πάει καιρός από τα νιάτα σου τ' ανέμελα,
τ'ωρα σε σκάβουν τα προβλήματα συθέμελα.
Γλυκειά σου νιότη - πίσω προδότη -
 θα κλειδώσω την πόρτα, αφού την κάνατε πρώτοι...



Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

Can't look in your eyes ... You're out of my league ...



Αυτό το κοριτσάκι με τα πανέμορφα μάτια ... το είδα πολύ να ποστάρεται στο fb ... αλλά δεν το κοινοποίησα ...

Δεν μπορώ σε πιεστικές και δεσμευτικές κινήσεις του ανθρώπινου πόνου ... Ήθελα να γράψω κάτι ... και το άφησα για αργότερα ... και να που κάνω ανάρτηση.

Θα αντιταχθώ ... σε 2 πολύ καλούς Δασκάλους ( μου ) που τους έχω αφιερώσει πολλές αναρτήσεις ...

Είχε πει στην συνέντευξή του ο Ν. Λυγερός ... "Δεν πιστεύω στην Ευτυχία ... γιατί στηρίζεται στην τύχη ... και εγώ στηρίζομαι στο έργο του Ανθρώπου" ... Ναι αλλά η Δυστυχία ... στηρίζεται πάντα στο έργο του ανθρώπου ??? Και όχι στην τύχη ... ???

  Ο Πατήρ Φιλόθεος Φάρος ... είχε πει ... "Έχουμε την ζωή που μας αναλογεί ... Και το τέλος που μας αξίζει" ...

Ποιος μπορεί να κοιτάξει έντονα στα μάτια αυτό το πανέμορφο πλάσμα και μπορεί να πει "Έχεις την ζωή που σου αναλογεί" ... που είναι συνέχεια μέσα στα νοσοκομεία και στις θεραπείες ???

Ποιος μπορεί να της ψελλίσει ότι θα έχει το τέλος που της αξίζει ??? Τι πρόλαβε να κάνει ??? Τι μπορεί να κάνει παραπάνω από την υπεράνθρωπη προσπάθειά της ... να κρατηθεί στην ζωή ???

Δυστυχώς δεν είναι στα χέρια μας η Ζωή ... και η Εξέλιξή της ... Είναι στην Μοίρα μας ... και στην Τύχη μας ...

Αν η μοίρα μας ... δεν είναι κακή ... τότε μπορούμε να μιλήσουμε για έργο και για συμμετοχή ... Αλλιώς πως ??? Πως να πεις σε κάποιον κατάκοιτο στο νοσοκομείο ... που πέρασε με πράσινο ... και τον συνέθλιψε ένα λεωφορείο που ο μεθυσμένος οδηγός μιλούσε στο κινητό και πέρασε με κόκκινο ??? Πως ???

Το μόνο που μπορεί κάποιος με ηρωισμό να κάνει είναι να κοιτάξει μέσα στα όμορφα ματάκια της ... να διδαχτεί από αυτά που θα του πουν ... και να πει ... " Δεν έχεις την ζωή που σου αξίζει ... αλλά θα κάνω ότι μπορώ ... με όλη μου την δύναμη ... για να έχουν όλοι οι άνθρωποι του κόσμου ... και ιδίως σαν και σένα ... αυτό που τους Αξίζει !!! " 










She's Like The Wind



She's like the wind through my tree
She rides the night next to me
She leads me through moonlight
Only to burn me with the sun
She's taken my heart
But she doesn't know what she's done

I feel her breath on my face
Her body close to me
Can't look in her eyes
She's out of my league

Just a fool to believe
I have anything she needs
She's like the wind

I look in the mirror and all I see
Is a young old man with only a dream
Am I just fooling myself
That she'll stop the pain
Living without her
I'd go insane

I feel her breath on my face
Her body close to me
Can't look in her eyes
She's out of my league

Just a fool to believe
I have anything she needs
She's like the wind

I feel your breath on my face
Your body close to me
Can't look in your eyes
You're out of my league

Just a fool to believe
(Just a fool to believe)
She's like the wind

(Just a fool to believe)
Just a fool to believe
(She's like the wind)

Just a fool to believe
(Just a fool to believe)
She's like the wind

(Just a fool to believe)
Just a fool to believe
She's like the wind

Just a fool
She's like the wind
She's like the wind

Just a fool
She's like the wind
Just a fool





Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Where do you go fantastic dreambird ? ...










PAIN OF SALVATION

Yellow raven sipped the air
Of thunder and of rain
Yellow raven sipped the air
Gentle eyes kissing the rain

Where do you go fantastic dreambird?
Answer to my yearning
Take me away from here
Where do you go fantastic dreambird?
Take me away somewhere
Take me away from here

Oh, take me away

The thunderbird began to cry
The music died away
The thunder bird began to cry
And smoke was slowly drifting by

Where do you go fantastic dreambird?
Answer to my yearning
Take me away from here
Where do you go fantastic dreambird?
Take me away somewhere
Take me away from here

Yellow raven your heart's flying
But your love is killing me...




Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Ν.Λυγερός «Ένα όραμα, μία λύση: ΑΟΖ» Θεσσαλονίκη, 29/2/12 ...




Μια ΑΟΖ για την Ελλάδα, ρε γαμώτο! 
Ν. Λυγερός 

Συνεχίζουμε το έργο μας ή τις δουλειές μας, όπως λένε οι άλλοι, διότι το έχει ανάγκη η πατρίδα μας, για να ζήσουν πιο ωραία οι δικοί μας, για να είναι πιο όμορφη η ανθρωπότητα.

Αλλιώς ποιος θα το κάνει; Κι αν δεν έχουμε δικαίωμα να ζήσουμε κανονικά, κι αν δεν θα υπάρχουν καλοκαίρια για μας, δεν πειράζει, ας ζήσουν οι αδιάφοροι, οι κοινωνικοί και οι ραγιάδες την πραγματικότητα που δημιουργούμε. Αν το μέλλον των άλλων χρειάζεται μόνο τις θυσίες μας, τότε θα τις κάνουμε κι αυτές, αρκεί ν’ αλλάξει η ζωή των δικών μας.

Έτσι όσοι έχουν φοβίες και δεν ξέρουν ακριβώς σε ποια κατάσταση βρίσκονται, θα απολαύσουν κι αυτοί την ελληνική ΑΟΖ που θα θεσπίσουμε, θέλουν δεν θέλουν, διότι είναι η μόνη οικονομική λύση που προσφέρει πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης, οι οποίες μετατρέπουν το ελληνικό χρέος σε ποσοστό και μόνο. Όλες οι άλλες οι προτάσεις δεν έχουν ως αποτέλεσμα παρά να προσφέρουν ένα ποσοστό του χρέους δίχως να είναι βιώσιμο για μας.

Κατά συνέπεια, αντί να ασχολούμαστε με την καθημερινότητα, εμείς που δεν έχουμε κανονική συμπεριφορά και είμαστε ξεροκέφαλοι σαν τον Σ. Κασσίνη, εμείς που δεν είμαστε ευγενικοί με την απραξία και την αποτελεσματικότητα, διότι μας αγγίζει μόνο η ευγένεια της ουσίας, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να γίνει όσο πιο γρήγορα γίνεται η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ, δίχως να περιμένουμε τίποτα από κανέναν.

Αφού η κοινωνία δεν θέλει να ασχοληθεί με τα εθνικά θέματα, ενώ ο λαός μας το έχει ανάγκη, για να υπερασπισθεί τα δικαιώματά του και εκείνα των παιδιών του, κάποιος πρέπει να παράγει το πρέπον έργο, όποιο και να είναι το κόστος. Σε αυτή την κατηγορία θα παλεύουμε, διότι ο λαός μας δεν αντέχει άλλους χειμώνες και θέλει επιτέλους ένα καλοκαίρι, για να ζήσει με το απέραντο γαλάζιο και με τον ήλιο της δικαιοσύνης. Αυτό το έργο θα γίνει όποιες κι αν είναι οι δυσκολίες, διότι είναι το πρέπον.

Έτσι ούτε το κοινωνικό, ούτε το γραφειοκρατικό θα μας σταματήσει. Ακόμα και η βλακεία μερικών δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην υλοποίηση αυτού του οράματος που είναι τόσο αναγκαίο για την πατρίδα μας. Αν πρέπει να εξηγήσουμε και σε αυτούς το στρατηγικό σχεδιασμό της ΑΟΖ, της θέσπισής της και των διμερών σχέσεων, τότε δεν θα τα καταφέρουμε.

Είναι πιο αποτελεσματικό να δράσουμε κι ας λέει ο καθένας το μακρύ και το κοντό του. Στο κάτω κάτω της γραφής άνθρωποι σαν τον Θ. Καρυώτη και τον Σ. Κασσίνη ακολουθούν τα βήματα του Τάσσου Παπαδόπουλου που απέρριψε το Σχέδιο Ανάν, έβαλε την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της έδωσε ΑΟΖ και την έβαλε στην Ευρωζώνη, δίχως όμως να καταφέρει να περάσει το δεύτερο γύρο των επόμενων εκλογών.

Κατά συνέπεια, δεν περιμένουμε τίποτα από την κοινωνική αποδοχή. Το μόνο που έχει σημασία είναι η αλλαγή φάσης για το λαό μας, για να μην μπορέσει κανείς να τον ταπεινώσει, για ν’ αντέξει την κατάσταση και να ζήσει μετά την ελευθερία του, χάρη στα αποτελέσματα όλης αυτής της προσπάθειας.

 



Woman In Love ... ( Λόγω της Ημέρας ... )






Woman In Love.... 1980

Life is a moment in space
When the dream is gone
Its a lonelier place
I kiss the morning goodbye
But down inside you know
We never know why
The road is narrow and long
When eyes meet eyes
And the feeling is strong
I turn away from the wall
I stumble and fall
But I give you it all...
Chorus:
I am a woman in love
And I do anything
To get you into my world
And hold you within
Its a right I defend
Over and over again
What do I do?

With you eternally mine
In love there is
No measure of time
We planned it all at the start
That you and i
Would live in each others hearts
We may be oceans away
You feel my love
I hear what you say
No truth is ever a lie
I stumble and fall
But I give you it all
Repeat chorus
I am a woman in love
And Im talking to you
Do you know how it feels?
What a woman can do
Its a right
That I defend over and over again......



Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

Το ριξες και πάλι απόψε ... το Φαρμάκη σου ...





«Θα ήθελα να πω ότι για μένα η αδερφική αγάπη είναι ιερή


Από αυτό που υπέστην δοκιμάστηκαν οι σχέσεις μου, τα συναισθήματά μου, η εμπιστοσύνη μου. Το χειρότερο απ΄ όλα είναι ότι αφού ζήσεις από βέβαιο θάνατο, σκοτώνεσαι διπλά από την προδοσία


Και αυτό είναι το χειρότερο συναίσθημα που μπορεί να νιώσει άνθρωπος και το νιώθει μόνο από όσους αγαπούσε ή και συνεχίζει να αγαπά στο βάθος της ψυχής του, πιστεύοντας ότι κάποτε θα μπορούν να φανούν γενναίοι να αναλάβουν το κόστος της αλήθειας που έζησαν»


Με συγκίνησαν πολύ αυτά τα λόγια ... και δεν περίμενα να βγούνε από κάποιο κορίτσι που είναι αδερφή της Όλγας ... 


Πολύ Ισορροπημένα και μεστά ... βγαλμένα από την ψυχή μιας Αδερφής ... 


Ήταν μια Κραυγή Απόγνωσης ... (Κλικ) ... από την Αδικία και την Προδοσία που ένιωθε ...

Και η άλλη ... το μόνο που είπε ήταν ... " Θέλω να ξεχάσω όλα όσα έγιναν ... καν να προχωρήσω μπροστά ... " (Κλικ) 


Μπροστά δεν πρόκειται να πάει ποτέ ... Το φιλί του Ιούδα ... θα την τραβάει πάντα πίσω ... εκτός αν ακολουθήσει τον δρόμο της εξιλέωσης ... με το συγνώμη και την συγχώρεση ... 


Αλλά ... είναι δύσκολο από μία περσόνα ... που κάνει ότι μπορεί για να ανελιχθεί στην Show Biz ... και δηλώνει Ευθαρσώς ... 



"Ποτέ δεν βγήκα να ισχυριστώ ότι είμαι τραγουδίστρια. Στην πραγματικότητα, όλα ξεκίνησαν από μια πλάκα. Έκανα ένα ντουέτο ενώ ήμουν σε ραδιοφωνικό σταθμό και αμέσως ο κόσμος αγκάλιασε αυτή την προσπάθεια. Εγώ είμαι μοντέλο, αλλά οι συνθήκες και η κρίση που βιώνουμε όλοι στα επαγγελματικά, σε κάνουν να σκέφτεσαι πλέον τα πάντα




Γι' αυτό χρόνια λέω ... Δεν υπάρχει θέμα αίματος ... Θέμα Αδερφού ... Θέμα Πατέρα ... Θέμα Μάνας ...

Υπάρχει ΜΟΝΟ ... θέμα Ανθρώπου !!! 








Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

Η γυμναστική μας κάνει… εξυπνότερους!


( DSV ) 


Όχι που μερικοί ... μόλις δούνε κάποιον πολιτικό να γυμνάζεται ... τον Κράζουν ... 

Είτε με ποδήλατο ... Είτε με Κανό ... Είτε να παίζει Τέννις ... 

Λέγανε για τον Παπακωνσταντίνου ... " Γινότανε το Eurogroup και αυτός έπαιζε τέννις" ... Δλδ τι έπρεπε να κάνει ??? Να είναι στο κρεββάτι και να κλαίει ???

Λέμε ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων ( Γιε Ράιτ ) ... Που πήγε το " Νους Υγιείς εν σώματι Υγιεί " ... ???

Που πήγε η Γυμναστική και το Σώμα... που ήταν το ΠΡΩΤΟ που φρόντιζαν οι Αρχαίοι ... ???

Μεμψίμοιροι Νεοέλληνες !!! 

( ΚΑΙ ΜΙΛΑΩ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ !!! )


Όλοι γνωρίζουμε ότι η γυμναστική αυξάνει τα επίπεδα της φυσικής μας κατάστασης, καθιστώντας τους μύες πιο ανθεκτικούς στη κούραση. Τώρα οι επιστήμονες αποκαλύπτουν ότι μια επίσκεψη στο γυμναστήριο μπορεί να εξίσου θετική για το μυαλό μας.
Παλαιότερες μελέτες είχαν αποδείξει ότι η εξάσκηση συνεισφέρει στη γέννηση νέων μιτοχονδρίων – δομές στα κύτταρα που παράγουν την ενέργεια του σώματος – στους μύες. Αυτή η διαδικασία αυξάνει την αντοχή μας, ενώ μειώνει το κίνδυνο της παχυσαρκίας.
Μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας διαπίστωσε ότι η γυμναστική θα μπορούσε να επιδράσει θετικά και στις κεντρικές ομάδες κυττάρων του εγκεφάλου.
Ο επικεφαλής καθηγητής της έρευνας, Μαρκ Ντέιβις, διευκρίνισε ότι η ενεργειακή ώθηση που προκαλείται από τη γυμναστική, οδηγεί στην ταχύτερη και αποτελεσματικότερη λειτουργία του εγκεφάλου μας.
«Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η φυσική άσκηση διατηρεί τον εγκέφαλο νεότερο», τόνισε ο καθηγητής.
Βραχυπρόθεσμα, η γυμναστική θα μπορούσε να μειώσει τη πνευματική κόπωση και να οξύνει τη σκέψη.
Ο καθηγητής πρόσθεσε, ότι η δημιουργία νέων μιτοχονδρίων στα κύτταρα του εγκεφάλου, θα μπορούσε να καταπολεμήσει ασθένειες, όπως το Αλτσχάιμερ.




Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

ΤΟΙΧΟΣ (ΛΥ)ΓΕΡΟΣ ...


Τους τελευταίους 15 μήνες στο Καστελλόριζο γίνεται μια εκστρατεία με θέμα: «Εγώ αυξάνω τη γεωπολιτική μου ισχύ», η οποία στηρίζεται σε πρωτοβουλία του Νίκου Λυγερού (www.lygeros.org).
Οι κάρτες, τα γράμματα, τα βιβλία και τα δώρα καταφτάνουν στο νησί απ’ άκρη σ’ άκρη όλης της Ελλάδας και όλου του κόσμου. Φτάνουν με το καράβι και τ’ αεροπλάνο (η συγκοινωνία από Αθήνα είναι πολύ εύκολη).

Η καθηγήτρια Εικαστικών, Ξανθή Κωστορρίζου, με τη βοήθεια των μαθητών/τριών της Ε’-ΣΤ’ του σχολείου μας έχτισαν έναν τοίχο από βιβλία.

Ένας τοίχος, λοιπόν, που δένει τις φωνές και τις σκέψεις των απανταχού Ελλήνων και φιλελλήνων.





Ένας τοίχος (λυ)γερός, όπως και το ανάστημα του λαού μας.

Ένας τοίχος  (και όχι τείχος) ελπίδας, που δε μας χωρίζει από κάτι, αντιθέτως μας ενώνει ως απόδειξη σε 
όποιους ισχυρίζονται ότι οι Έλληνες του 20ου αιώνα είναι οι Έλληνες του καναπέ.

Ένας τοίχος που δεν σκοτώνει (ας θυμηθούμε τις εκτελέσεις των βάρβαρων που έστηναν στους τοίχους Έλληνες και τους πυροβολούσαν), αλλά μας κάνει πιο δυνατούς.

Αυτό είναι το μήνυμα από το Δημοτικό Σχολείο ΜΕΓΙΣΤΗΣ, που θα ταξιδέψει σ’ όλην την ανθρωπότητα για να δει το κατόρθωμά της και να την ευχαριστήσει…



Related Posts with Thumbnails