Μαύρη Νιφάδα ...

Τώρα που το κρύο αγγίζει το δέρμα και τρυπάει το μουδιασμένο κόκαλο …

και διαπερνά τις τριμμένες κουβέρτες στα τσιμεντένια κρεβάτια

και η θέρμανση είναι χλιαρός αέρας μέσα από σιδερένιες σχάρες

και τα κεραμίδια είναι χάρτινα ή πλαστικά παραπετάσματα …

και η ανάσα βγαίνει βαριά και κοκαλώνει σαν σταλακτίτης …


η Λευκή νιφάδα που τόσο χαρά με γέμιζε όταν ήμουν παιδί …

γίνεται Μαύρη τώρα ……. και μου παγώνει την ψυχή …