********* ********************** DSV Blog

Κυριακή, Νοεμβρίου 29, 2009

Νέα Στήλη : Ατάκες Από Ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου...



Σας Αρέσει ο Ελληνικός Κινηματογράφος ??? Μπείτε στο Παιχνίδι που Αρχίσαμε με την Vanna.

Θα γράφω Ατάκες.. Και θα βρίσκετε την Ταινία... Σχολιάστε για να δώσετε ένα δείγμα... για να δω αν θα συνεχίσω την Στήλη...




Γαμπρός Απ' το Λονδίνο [1967]







Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Δαλιανίδης Γιάννης
Σενάριο: Δαλιανίδης Γιάννης, Σακελλάριος Αλέκος
Παραγωγή: Φίνος Φιλμ
Πρωταγωνιστούν: Βουτσάς Κώστας, Παπαγιαννόπουλος Διονύσης, Βαλσάμη Νόρα, Χριστοφορίδης Περικλής, Ζαφειρίου Ελένη, Τσιτσόπουλος Γιώργος, Παπαδόπουλος Αντώνης, Ιμπροχώρη Καίτη, Μεταξά Μαίρη, Χαλκιά Μαίρη, Δοξαράς Χρήστος, Ιωαννίδης Βαγγέλης, Πασχαλίδης Νίκος, Δελούτση Ρία, Κουμαριανού Ειρήνη, Παχής Στράτος, Σιδέρης Βύρων
Διάρκεια: 74
Εισιτήρια: 316940
Α' Προβολή: 17/4/1967

Πολυμέσα: Αρχεία Video

Υπόθεση:

Η Μπέτυ δέχεται χωρίς να το θέλει να αραββωνιαστεί των Κώστα, τον ικανό πωλητή στο κατάστημα ηλεκτρικών του πατέρα της Περικλή, που θέλει να τον κάνει γαμπρό του με το ζόρι. Όμως ο Κώστας θα σώσει μια μέρα τη ζωή της Μαίρης η οποία θέλησε να αυτοκτονήσει επείδη την εγκατέλειψε ο εγγλέζος φίλος της. Ο Κώστας για να βοηθήσει την Μαίρη να αντιμετωπίσει των αυστηρών αρχών πατέρα της Κυριάκο, αναγκάζεται να παραστήσει τον Τζακ, τον άφαντο φίλο της Μαίρης..

Σχόλια:

Το σενάριο της ταινίας, στηρίζεται στις παλαιότερες δημιουργίες του Σακελλάριου, Παπούτσι από τον Τόπο σου (1946) και ο Θύμιος τα 'κανε Θάλασσα (1959).

Ατάκες:

ΠΕΛΑΤΗΣ (ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ): Ώστε αυτό είναι το υπεραυτόματο πλυντήριο; Και τι κάνει;
ΚΩΣΤΑΣ (ΒΟΥΤΣΑΣ): Πολλά πράγματα. Κατ' αρχήν πιέζετε αυτό το κουμπάκι και αρχίζει αυτό να δουλεύει αυτομάτως. Αυτομάτως ρίχνει το νερό, αυτομάτως ρίχνει το λουλάκι, αυτομάτως ρίχνει το σαπούνι, αυτομάτως τα πλένει, αυτομάτως τα ξεπλένει, αυτομάτως τα στίβει και αυτομάτως τα στεγνώνει.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Τι άλλο κάνει;
ΚΩΣΤΑΣ: Τι άλλο θέλετε να κάνει κύριε; Να πηγαίνει στο περίπτερο και να αγοράζει τσιγάρα;
ΠΕΛΑΤΗΣ: Καλά.. Πάω... θα το σκεφτώ και θα ξανάρθω. Και αυτή η κουζίνα εδώ, υπεραυτόματη είναι;
ΚΩΣΤΑΣ: Μάλιστα κύριε. Υπεραυτόματη είναι!
ΠΕΛΑΤΗΣ: Και τι κάνει;
ΚΩΣΤΑΣ: Σηκώνεται το πρωί, αγοράζει από το μανάβη τις πατάτες, κατόπιν πηγαίνει στον χασάπη, αγοράζει το κρέας, τα βάζει όλα μαζί στην κατσαρόλα - χαρμάνι - τα μαγειρεύει, σε φωνάζει, σε καθίζει στην καρέκλα, σου δένει τη πετσέτα σφιχτά στο λαιμό, σε ταϊζει και κατόπιν σε στέλνει στο διάολο. Άντε πήγαινε από δω ρε. Άντε στο διάολο!

ΜΑΝΑ ΜΑΙΡΗΣ (ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ): Όχι αυτά τα ποτήρια, κυρία Μάρθα μου. Αυτά είναι καθημερινά. Ρεζίλι θα γίνουμε στον άνθρωπο. Ξέρεις τι αριστοκράτες που είναι οι Εγγλέζοι;
ΥΠΗΡΕΣΙΑ (ΜΕΤΑΞΑ): Ε, όλοι πια αριστοκράτες είναι εκεί; Λούστροι δεν υπάρχουν;
ΜΑΝΑ ΜΑΙΡΗΣ: Άκου τι λέει! Εγγλέζος και λούστρος; Γίνεται;
ΥΠΗΡΕΣΙΑ: Ε καλά... Και ποιος τους γυαλίζει τα παπούτσια;
ΜΑΝΑ ΜΑΙΡΗΣ: Έχουν και αραπάδες και Ινδούς και Κινέζους...
ΥΠΗΡΕΣΙΑ: Πολύ τυχερή η Μαιρούλα, που παίρνει Εγγλέζο. Ε τότε να αλλάξω τα ποτήρια!

ΔΙΟΝΥΣΗΣ (ΤΣΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ): Ντου γιου σπικ ίνγκλις;
ΚΩΣΤΑΣ: Ίο νο καπίστα ίνγκλις.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Μπα, Ιταλιάνο, Ιταλιάνο;
ΚΩΣΤΑΣ: Νο, νο Ιταλιάνο.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Γάλλος είστε; Παρλεβού Φρανσέ;
ΚΩΣΤΑΣ: Νάϊν φρανσέ.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Τότε, Γερμανός. Ντου γιου σπικ ντόϊτς;
ΚΩΣΤΑΣ: Γιοκ.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Τότε τι είσαι, βρε αδερφέ μου;
ΚΩΣΤΑΣ: Τουρλού - τουρλού. ΟΗΕ. Απ΄όλα.

ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΑΙΡΗΣ (ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ): Ρε πατέρα, έχει η Αγγλία Καλαμάτα;
ΚΥΡΙΑΚΟΣ (ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ): Αύριο θα 'ρθω να μου γνωρίσεις τον δάσκαλό σου, που σου μαθαίνει γεωγραφία, να του δώσω συγχαρητήρια.
ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΑΙΡΗΣ: Και εγώ σου λέω ότι έχει. Να η ταυτότητα του Εγγλέζου, που λέει πως είναι από την Καλαμάτα.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ: Πού είναι τώρα;
ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΑΙΡΗΣ: Μέσα. Χορεύει με την Μαίρη.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ: Τώρα θα χορέψει και με μένα.



Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share
Για σχόλια πατήστε στην λέξη .... " σχόλια "

Σάββατο, Νοεμβρίου 28, 2009

Είναι Στιγμές που... Μόνο να Σιωπώ μου Πρέπει...



Δεν είναι όλα έτσι όπως τα θέλουμε... (Ιούλιος 1991)


Καθώς τα μάτια κλείνεις βλέπεις τους άλλους όμοιούς σου

Βλέπεις να βαίνουνε στον δρόμο το δικό σου

Κι’ όταν χωρίς ελπίδα σαν ταφόπετρες τ’ ανοίγεις

Τότε θαρρείς πως χάθηκε ολότελα το φως σου



Όταν μονάχος στο σκοτάδι σου βαδίζεις

Κάποια θολή σκιά πλανιέται στη ματιά σου

Κι όταν με κάποια ελπίδα το κεφάλι σου γυρίζεις

Όλα γκρεμίζονται γιατί είναι όμοια σου



Κι όταν τσιμπάς το χέρι σου και νιώθεις πως πονάς

Άξαφνα γίνεται υγρό το μάγουλό σου

Γιατί ενώ νόμιζες πως απ’ όνειρο γυρνάς

Βλέπεις πως βρίσκεσαι στον κόσμο το δικό σου



Θα ‘θελες όλοι τους το χέρι να σου απλώνουνε

Να σε περιπλανούν μέσα στα όνειρά τους

Να σου προσφέρουνε αγάπη στην αγάπη σου

Και το κλειδί μιας απ’ τις πόρτες της καρδιάς τους



Όμως δεν είναι όλα έτσι όπως τα θέλουμε

Πρέπει να μάθουμε να ζούμε στη σιωπή μας

Μόνο βουβά, με μάτια ανοιχτά να ονειρευόμαστε

Μια τσακισμένη ελπίδα πνοή μες’ τη ζωή μας




Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share
Για σχόλια πατήστε στην λέξη .... " σχόλια "