Όμως δεν ήρθες εσύ, το χαμόγελό σου, λείπει η ζωή μου η μισή κι ότι είν' δικό σου ...

Πόσοι τους Καταλάβανε ??? 


Τα Άτομα ήταν και είναι 100 χρόνια Μπροστά ...


Με 10 στίχους λένε όλο το πρόβλημα των Clubs που τα ισοπέδωσε όλα και χάθηκε η Ομορφιά της Discotecue έμεινε μόνο στην Καρδιά μας !!! 






ΕΛΠΙΔΑ & ΗΜΙΣΚΟΥΜΠΡΙΑ - DISCOTEC 


Στίχοι: Ημισκούμπρια
Μουσική: Ημισκούμπρια
Πρώτη εκτέλεση: Ημισκούμπρια

(Στη ντισκοτεκ, στη παλιά ντισκοτεκ)(2)

Στη ντισκοτεκ την παλιά φέραν νέα φώτα
στρώσαν καινούρια χαλιά κι άνοιξαν την πόρτα.

Ρόδα τσάντα και κοπάνα και μαρσάρω τη Husqvarna
κι οι μπαρμπάδες στις διαβάσεις τρέχουν μη τους πάρω σβάρνα.
Φοράω το δερμάτινο και τη see-through φανέλα
και κάνω μια κωλιά μπροστά στη Barbarella.
Μου λέει το γκομενάκι μου "Give a bit a MMM to me"
της λέω ασ' τα εγγλέζικα και μπαίνω στο ζουμί
πάμε να κουνηθούμε κάτω απ' τη ντίσκο μπάλα
τώρα που ο D.J. μιξάρει "κολεγιάλα".
Χορεύω Michael Jackson με καμαρώνουν όλοι
κι η άπρη μου η κάλτσα φισφορίζει στο στρομπόλι
κι ήταν όλοι τους εκεί η Σοφία κι ο Σταμάτης
Πάνος, Στάθης και Καιτούλα κι ο Χαλίφης της Βαγδάτης.

Όμως δεν ήρθες εσύ, το χαμόγελό σου,
λείπει η ζωή μου η μισή κι ότι είν' δικό σου.

Κι η μουσική (κι αυτή) δεν έχει όπως εχθές ρυθμό
η νύχτα πια (κι αυτή) δεν τρέχει και τον χορό ξεχνώ.
Τα γέλια με (αχα) πειράζουν και στον πολύ καπνό
ψάχνω τρυγύρω μου και προσπαθά να σε βρώ.
(Στη ντισκοτεκ, στη παλιά ντισκοτεκ)

Στη ντισκοτεκ ο ρυθμός έχει τώρα αλλάξει
ξένος μου μοιάζει ο χορός που μου 'χες διδάξει.

Τώρα προστάζει η μόδα το φίλημα στο χέρι
του κάθε Hommo-Sapiens που έχουν για πορτιέρη
μπλουζάκι Enterprise και ντουμσι ντουμσι ντουμ
κοσμογονία έκσταση και δόκτορα τον Doom
-"Συγνώμη κύριέ μου πίνετε το ποτό μου"
-"Τι λέτε κύριέ μου αυτό ειν' το κολατσιό μου"
-Κι ήμουν απ' αυτούς που στίχους δεν μπορούν να μάθουν
τώρα οι καλύτεροί μου στίχοι πλέον δεν υπάρχουν
μαθαίνω όμως τα εύκολα και λιγοστά λογάκια
θα τραγουδώ σε λίγο τα σκυλοσουξεδάκια
Paparazzi και μοντέλα, ηθοποιοί αποτυχημένοι
αφού όλοι διασκεδάζουνε γιατί είσαι λυπημένη;

Είναι που λείπεις εσύ, το χαμόγελό σου
λείπει η ζωή μου η μισή κι ότι είν' δικό σου

Κι η μουσική (κι αυτή) δεν έχει όπως εχθές ρυθμό
η νύχτα πια (κι αυτή) δεν τρέχει και τον χορό ξεχνώ.
Τα γέλια με (αχα) πειράζουν και στον πολύ καπνό
ψάχνω τρυγύρω μου και προσπαθά να σε βρώ.
(Στη ντισκοτεκ, στη παλιά ντισκοτεκ)

Θα πω ο παράξενος πως χάθηκε ...

Καλώς ήρθες παράξενε στον τόπο μου

Στίχοι: Active Member
Μουσική: Active Member
Πρώτη εκτέλεση: Active Member


Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή
για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή
και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου
που έτσι κι αλλιώς ξεσυνερίζεται το κέφι σου.
Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό
σ' ένα αιώνια ποτισμένο απ' το κρασί καπηλειό,
μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου
που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ' όνειρό μου.
Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου
που 'ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου
αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς
πουθενά να μη τη πεις.

Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου,
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.
Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ' τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.

Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.

Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα
πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.

Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα
και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
Γι' αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω
μια προσευχή σ' ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.

Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα
κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής

Είναι που μ' έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα
άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ' όνομα μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά

Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω
πρέπει να σπούδασες τη τέχνη του μυαλού
ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω
και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.

Γι' αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο
για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις
κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο,
μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς.
Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες
αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό,
τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες
και δεν ήξερα τίποτα εγώ.

Που με βρήκες εδώ κάτω τι με θες;
Το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες
ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.

Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου
προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό
αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου,
αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό
και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν
όταν με σκοτώναν, κοιτούσαν ουρανό
κι έτσι πρόλαβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.

Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε
για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό
πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε
να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ' όνομα σου
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά σου.
Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.