Η Απόλυτη Απλότητα ... της Απόλυτης Ομορφιάς ...

Αν θα με ρωτούσε κάποιος "Πως θες να είναι η Σύηντροφός σου ... ο Συνοδοιπόρος σου στην Ζωή ... ο Άνθρωπός σου ... η Φίλη σου ???" ... θα έλεγα .. Να Έτσι όπως στην Φωτό ...

Το 99,99% θα σκεφτόταν ... "Ώπα ρε Μεγάλε ... Την Σοφία Λόρεν θες ??? Τόσο Κούκλα ??? Ποιος νομίζεις ότι είσαι ... και Πως Νομίζεις πως Είσαι ???"

Κανένας ( σχεδόν ) μα Κανένας ... δεν θα καταλάβαινε ότι εγώ κοιτάω την Απλότητα και την Παρθένα Ομορφιά της Κοπέλας στην Φωτό !!!


Σοφία Λόρεν ??? Ε Και ???

Κι εγώ ο Μπιπ DSV ...

Ποια η Διαφορά μας ??? 

Πιλάτος λαός σού πήρε το φως. Η Αθήνα που τόσο αγαπούσες φαρμάκι σού δίνει πικρό. Πικρή "Χρυσαυγή", ορφάνεΨε η γη !!!

Φτάνουν οι Στίχοι ... εγώ τι άλλο να πω ...

Απλά ένα Ρητορικό ( Σωκρατικό ) ερώτημα ...

Πόσα Χρόνια τα Ξέρουμε ??? Γιατί δεν τα Εφαρμόζουμε ???

( Γιατί είμαστε Γ@μημένος Κωλολαός !!! Δεν μπόρεσα να Κρατηθώ και να το αφήσω Αναπάντητο !!! )





Superstar Socrates


Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Δώρος Γεωργιάδης
Πρώτη εκτέλεση: Ελπίδα

Θεό, Θεό, Θεό, Θεό δε σε λένε
κεριά, κεριά, κεριά, κεριά δε σου καίνε
αλλά τα λό , τα λό , τα λόγια σου καίνε
κι ακό , ακό , ακό , ακόμα τα λένε,
Σωκράτη, εσύ σούπερ σταρ.

Αγνός και καλός, ο πρώτος Χριστός
Σωκράτη, εσύ σούπερ σταρ
με κάπα ζητιάνου γυρνούσες
και στ’ άσπρα σου γένια πουλιά.
Τριγύρω λαός κι εσύ άγιο φως
Σωκράτη, εσύ σούπερ σταρ
γι’ αγάπη και φως τούς μιλούσες,
σοφέ, των σοφών βασιλιά.

Θεό, Θεό, Θεό Θεό δε σε λένε...

Πιλάτος λαός σού πήρε το φως
Σωκράτη, εσύ σούπερ σταρ ,
η Αθήνα που τόσο αγαπούσες
φαρμάκι σού δίνει πικρό.
Πικρή χαραυγή, ορφάνευε η γη
Σωκράτη, εσύ σούπερ σταρ
την ώρα που εσύ ξεκινούσες
να βρεις τον αιώνιο Θεό.

Θεό, Θεό, Θεό, Θεό δε σε λένε...