Κάνεις ένα παιδί, όπως κάνουν πολλοί. Το μεγαλώνεις με γαλλικά και πιάνο (κιθάρα στην περίπτωση). Σου λέει στα 6 «είμαι Παναθηναϊκός», λες η πουτανα η χειραφέτηση το καλεί. Είναι καλός και τρυφερός, δεν γκρινιάζει και έχει χιούμορ, οπότε είναι η χαρά της παρέας! Έρχεται το γυμνάσιο, σου λέει «ούτε ιστορικός, ούτε ηθοποιός θα γίνω», λες ότι θες καμάρι μου.
Μπαίνει στο μαθηματικό εύκολα χωρίς ιδιαίτερα και τα σχετικά, δεν παρακολουθεί όμως εξαρχής γιατί τους βρίσκει όλους φλουφληδες, καθηγητές οπωσδήποτε και φοιτητές. Πάει τον επόμενο χρόνο στο ΟΠΑ στην πληροφορική, μετά από ένα μήνα σου λέει, είναι εργαλειακές οι σπουδές και άχρηστες οι γνώσεις και με το πτυχίο αναπαράγεται το σύστημα και τρελαίνεσαι με την πουτανα την εφηβεία.
Εξηγείς τη θέση σου, προβάλεις αντιρρήσεις ήρεμα, λες ότι η αμφισβήτηση του συστήματος απαιτεί γνώση, αλλά όλα αποβαίνουν άκαρπα.
Κι ο μικρός επειδή είναι καλό παιδί είπαμε, και δεν δέχεται ευτυχώς να διαλογίζεται στο κρεβάτι, σου λέει «θα δουλέψω». «Πού θα πας παιδί μου; Ντελίβερι», σου απαντά. Μένει μόνος του στην ‘αμαρτωλή’ συνοικία κοκ. Στα κρύα, στις βροχές, στα χιόνια και στους πάγους κάποιες φορές, ο μικρός μεταφέρει πίτσες πέρα-δώθε κι εσύ έχεις το κουράγιο να αποφύγεις την κατάθλιψη. Κοιτάς τον καιρό καθημερινά και παρακαλάς να μη βρέχει ο πουστόκαιρος ή να είναι χορτάτοι οι μικροαστοί που βλέπουν τον τροχό της τύχης μασουλώντας πίτσες. Πας στα minima αναγκαστικά, «να είναι υγιής και καλά, η ζωή του ανήκει».
Στα δυόμισι χρόνια μια Κυριακή μεσημέρι αναγγέλλει δειλά, «αποφάσισα να σπουδάσω». Το ακούς αλλά δεν δίνεις και βάση. Επισημαίνεις σχεδόν απογοητευμένα πια, «τρεισήμισι χρόνια εκτός, θα τα καταφέρεις;», για να λάβεις μια απάντηση που δεν θα ξεχάσεις ποτέ. «Έχω κάνει ντελίβερι, είσαι με τα καλά σου; Τρεις ώρες πάνω στο παπί, ισοδυναμεί με 10 ώρες διάβασμα».
Το απέδειξε ο μικρός. Συνέχισε το ντελίβερι αδιάλειπτα, έγινε δημόσιο θέμα μια νύχτα του Δεκέμβρη η βία του μπάτσου πάνω στον ντελιβερά, και τελείωσε με λίαν καλώς σε 4,5 χρόνια. Σταμάτησε το ντελίβερι μετά από 7 χρόνια πάνω στο παπί.
Συμπεράσματα:
Έχω πειστεί ότι οι ντελιβεράδες είναι το σύγχρονο προλεταριάτο. Τα παιδιά αργά-γρήγορα θα βρουν τον δρόμο. Αγάπη, εμπιστοσύνη και υποστήριξη χρειάζονται και στην κορύφωση των στραβών, όχι επιβολή και απαγορεύσεις. Έγινα -νομίζω και μην παρεξηγηθώ-σοφότερος και πιο δημοκρατικός από αυτή την υπόθεση. Ήμουν αντιπρύτανης και πρόεδρος του ΕΑΠ και περήφανος για τον γιο μου τον ντελιβερά.
Δεν θα μιλήσω για τον μικρό, γιατί χαίρομαι πολύ γι’ αυτό που είναι. Γελάμε πολύ όταν συζητάμε, ότι είναι γαμημενες η χειραφέτηση και η εφηβεία. Σήμερα έχει τα γενέθλια του. Χρόνια του πολλά.
Αχ, η Μηχανή μου !!! Τι ωραίες εποχές ... τι ταξίδια ... τι εκδρομές ... Εδώ πρέπει να είμαι 27 - 28 ... γιατί είναι πεντακάθαρη και γυαλίζει πολύ. Άρα ήταν όταν ήμουν στην Ελευθεροτυπία και απέναντι ακριβώς υπήρχε το καλύτερο πλυντήριο μοτοσικλετών σε όλη την Αττική. Φέρνανε μηχανές ακόμα και από το πιο μακρινό μέρος της Αττικής! Ευτυχώς όλα τα χρόνια που την είχα ( και τώρα την έχω αλλά δεν την καβαλάω ) ... δλδ 26 με 42 δλδ 16 χρόνια έπεσα μόνο μία φορά και αυτή επειδή είχε νερά και φρέναρε απότομα ο μπροστινός μου. Ε κούτσαινα για κανα 2 μέρες και αυτό ήταν! Πιο πολλά γι αυτή λέω εδώ ...
Εδώ και χρόνια λοιπόν την έχω παρατημένη ... έχει σκουριάσει εξωτερικά και αράζει πίσω στην αυλή μου. Την παράτησα κάποια εποχή για να αναγκαστώ να παίρνω το ποδήλατο και να περπατάω για να χάσω τα κιλά που είχα πάρει ... και μετά ... δεν έπαιρνε μπρος ... και πάλιωνε πάλιωνε και όλο αυξανόταν το ποσό που ήθελα να δώσω για να την φτιάξω. Όλο έλεγα θα την φτιάξω αλλά ... τελικά Δεν ... Που να δώσω 300 και 400 ευρώ για να την φτιάξω ... Μας κυνηγούσε η ΔΕΗ και οι Τράπεζες.
Στην Θάλασσα που πάω για μπάνιο είχα δει εδώ και χρόνια να έρχεται ένα ζευγάρι που να έχει Ολόιδια μηχανή ... αλλά έτσι όπως είναι η δική μου στην Φωτό. Όπως έμαθα αργότερα την έχει από το 91 έτσι ... καινούρια. Επειδή λοιπόν την είδα και την χάρηκα ... και επειδή εγώ δεν θα την έφτιαχνα ποτέ ... πρότεινα στον Κώστα αν θέλει να του δώσω την Μπαγκαζιέρα που έχω και πάει τσάμπα ... και ότι άλλο θέλει. Μου είπε ότι θέλει το Καρμπυρατέρ, γιατί εδώ και χρόνια φορούσε ένα από άλλη μάρκα και ήθελε το γνήσιο. Πάρε ότι θες του είπα ... και αν θες και όλη. Ήρθε στο σπίτι μου και προς το παρόν πήρε το Καρμπυρατέρ και το Καντράν.
Είδες ??? του λέω ... Τσάμπα θα πήγαιναν και τώρα θα είναι χρήσιμα σε σένα. Γιατί να μην έρθω να σε πιάσω να σου πω να στα δώσω ? Ξέρω ... άλλοι δεν θα το καναν γιατί σου λέει ... αρε που να μπλέκω τώρα να έρχεται και και και ... Είσαι Καλός Άνθρωπος μου λέει. Δεν έχει σχέση το Καλός Άνθρωπος του λέω ... Άνθρωπος έχω καταφέρει να είμαι ??? Ε Αυτό φτάνει. Όσοι δεν θα το καναν δεν είναι Άνθρωποι ... Απλά Άτομα που περιτριγυρίζουν από εδώ και από εκεί με μόνο σκοπό να περάσουν ΜΟΝΟ αυτοί καλά και ζωάρα. Και από Αλληλεγγύη .... ΜΗΔΕΝ.
Σήμερα ξαναβρήκα τον Κώστα στην Θάλασσα και τα είπαμε λίγο ... Του είπα ότι παλεύω για να συμαζέψω το σπίτι τώρα που δεν έχει 40 βαθμούς και αμέσως μου είπε... ""ΘΕΣ ΝΑ ΕΡΘΩ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΩ" μου λέει με ταπεινότητα και κάπως δισταγμό για να μην με προσβάλει. Του λέω "Ξέρεις ρε Κώστα ... είναι πράγματα που πρέπει να περάσουν από έλεγχο δικό μου για να ξέρω που θα είναι. Δλδ τώρα τα αδειάζω όλα... και τα ξανασυμαζεύω σιγά σιγά ... εκεί που πρέπει". Την άλλη φορά που είχα έρθει ... είχα δει ότι ήταν το σπίτι σου ανακατωμένο και το είχα σκεφτεί. Την άλλη φορά του λέω, ήταν και καύσωνας ... και το καλοκαίρι δεν κάνω σχεδόν τίποτα ... και ήταν τα πράγματα κάτω. Τώρα αν έρθεις να δεις την Ντουλάπα μου είναι ταξινομημένη σαν του Σέλντον και τέλεια. Μετά σκέφτηκα ότι έχω ένα στρώμα αέρος που πήρα 20 ευρώ ( γιατί που λεφτά να πάρω άλλο ) για να βάλω πάνω στο στρώμα που έχω για να μπορώ να κοιμηθώ. Γιατί αυτό που έχω τώρα είναι σπασμένα σχεδόν όλα τα ελατήρια και με τρυπάνε... έχει βουλιάξει πολύ στην μέση ... και δεν κοιμάμαι καθόλου καλά και πιάνομαι. Αλλά το στρώμα αέρος προσπάθησα να το φουσκώσω όλο με την τρόμπα που έχω και το παράτησα στο μισάωρο γιατί κουράστηκα και θα το ξαναφουσκώσω το άλλο μισό σήμερα. Αν μπορείς να περάσεις και έχεις και κάποια καλή τρόμπα φέρτην να το φουσκσουμε. Έχω μου λέει και δώσαμε ραντεβού το απόγευμα !
Μετά σκέφτηκα ότι έχω κάποιες πρίζες που κρέμονται ... αυτό, εκείνο ... και σκέφτηκα ότι θα μπορεί και άλλη φορά να με βοηθήσει, γιατί είναι συντηρητής και ξέρει απ αυτές τις δουλειές καλά. "Αλλά είναι Ανάλογο με αυτό που του πρόσφερα εγώ ? Μήπως τον Αδικώ ... " σκέφτηκα ... και τότε έβαλα τα κλάματα με αναφηλητά !!! Ευτυχώς με είχε προειδοποιήσει η Μάνα μου... "Να ξέρεις αν πεθάνω ... μέχρι τα 40 θα έχεις κάποια βοήθεια ... Μετά ... ΟΥΤΕ τηλέφωνο. Θα εξαφανιστούν Όλοι." Έτσι και έγινε. Ο Κολλητός που τον είχα πει και κάποτε Αδερφό Άφαντος λίγο μετά την Κηδεία ... Ούτε καν μετά τα 40 !!! Οι "Vilagers" of Ioannina City ούτε καν ένα τηλέφωνο από τα 40 και μετά. Ούτε Καν !!!
Ξανασυναντήθηκα λίγο μετά πάλι με τον Κώστα μέσα στην Θάλασσα ... με ΞΑΝΑΡΩΤΑΕΙ ... "Άσε σήμερα για το στρώμα ... ΣΚ μπορώ να έρθω και άλλη φορά" και του λέω ότι "θα χρειαστώ βοήθεια για κάτι Πρίζες και όταν στρώσω τα χαλιά ... Δλδ εγώ να σηκώσω τον Καναπέ τον Βαρύ ... και εσύ απλά να βάλεις το χαλί από κάτω. 10 λεπτά δλδ". Αυτό με τα χαλιά ... μπορεί να το κάνει ΕΝΑ Άτομο μόνο του ? Όσο Δυνατός και να είναι" Είναι μερικές εργασίες που θέλουν και δεύτερο χέρι. Απλά να σου δίνουν τα Εργαλεία ... να σου κρατάνε την Σκάλα. Όταν προχθές άλλαζα τα φίλτρα του Ερκοντίσιον παραλίγο να γύρει η Σκάλα και να πέσω... και σκέφτηκα " Θα πάθεις τίποτα και δεν υπάρχει ούτε ένας να σε δει. Τηλέφωνα ΔΕΝ παίρνουν για να δούνε ότι δεν τα σηκώνεις και μπορεί να έχεις πάθει κάτι... Από την Μυρωδιά θα σε βρούνε όταν θα σαπίζει το νεκρό κορμί σου... Από την Βρώμα" .Τι κόπος είναι να έρθει κάποιος κοντινό σου άνθρωπος να σου κρατήσει την Σκάλα ? Την Σκάλα γαμώ το Κερατό μου ... ΤΗΝ ΣΚΑΛΑ !!!
Άντε και Γαμηθείτε λοιπόν ... Λήξατε !!!
Αφιερωμένο !!!! .... το τραγούδι ...
Zvara
Τραγούδι, Villagers of Ioannina City
Αποτελέσματα αναζήτησης
Κύρια αποτελέσματα
Στίχοι
Πάρτε ζβάρα τα βουνά τις κορφές νησιά και πόλεις, τα χωριά, γιοφύρια άιντε πάρτε τα βρε
Πάρτε ζβάρα τα βουνά τις κορφές νησιά και πόλεις, τα χωριά, γιοφύρια και αλωνίστε τα βρε
Πάρτε ζβάρα και άντε πιάστε τα βρε πιάστε δρόμους, πλατείες, τα στενά στη γύρα άιντε πιάστε τα βρε
Πάρτε ζβάρα και άντε πιάστε τα βρε πιάστε δρόμους, πλατείες, τα στενά στη γύρα και πατήστε τα βρε
Πάρτε τα ζβάρα όλα κάψτε τα βρε βρείτε κάθε παλιό, κάθε σάπιο και μαύρο και άιντε κάψτε το βρε
Πάρτε τα ζβάρα όλα κάψτε τα βρε κάψτε κάθε παλιό, για να βγει από μέσα ο πιο όμορφος ανθός
