********* ********************** DSV Blog

Κυριακή, Αυγούστου 08, 2010

Αφήνετε Ίχνη Παντού Άσχετοι Εγκάθετοι - Ανώνυμοι Σχολιαστές !!!

Δεν ακούτε... ούτε Συμμορφώνεστε...

Σας το έχω πει και παλιότερα ... Κάντε διαγραφή και φύγετε ήρεμα... Μην Χυδαιολογείτε... και μην βγάζετε όλη την Εγκλωβισμένη Αγαμία σας Πάνω μου.

Δεν θέλω να ασχολούμαι με Μαλακισμένα που πάνε Ανώνυμα και βρίζουνε στα Blogs... Δεν σας αρέσει... Μην το διαβάζετε...

Δεν θα κάνω την Χάρη της Μαλακισμένης να βγάλω το μήνυμά της τώρα. Το κρατάω για την Google... όταν, αν συνεχίσει να με ενοχλεί με Χυδαίο Τρόπο... θα στείλω E-mail στην Google για να Ανακοινώσει και Επίσημα το Όνομά της ... και να την Κατεβάσει από το NET.

Εγώ ούτε που σε ακούμπησα... Κάνε Πέρα... γιατί θα γίνει Χαμός.... Θα έχουμε Περιπέτειες !!!

Κάντε Κλικ στην φωτό... για να δείτε Ξεκάθαρα και Εσείς τα Στοιχεία !!!


Το σχόλιό μου.... (πως τα ξέρω αυτά ρε γαμώτο ??? Ποιος είμαι ??? Ο Κάλχας ???... )

1 σχόλια:
DSV είπε...
Ξέρω και ποια Είσαι... και ότι Έβαλες στο Google το λήμα "Valatsos" άρα με ξέρεις πολύ Καλά.

Σε λίγο θα δεις την φωτό σου Ανακοινωμένη... καθώς και ότι έχεις Firefox 3.5 και Windows Vista... Και Ανάλυση Οθόνης 1024 x 768...

Άλλα θα σε φάει όχι η Ασχετοσύνη σου ... αλλά η Αγάμητη Κακία σου !!!








Αν σας άρεσε η ανάρτηση... κάντε κοινοποίηση με το κουμπί Share. Μπορείτε να την στείλετε κατευθείαν με E-mail.... πατώντας "Share", στη συνέχεια το Φακελάκι "E-mail", και τέλος το φακελάκι στα "περισσότερα".


Bookmark and Share


Όσοι θέλετε να γράψετε την γνώμη σας ... πατήστε στο "σχόλια".

Μα το δέντρο ό,τι κι αν γίνει στη ρίζα του υπακούει και 'γω που πάντα είμαι εδώ - τι άσχημο χούι ....






DSV.... "Comments"




Ξ Ε Π Ε Σ Μ Ο Σ ... ! ! ! ! !





D S V

Όχι άλλο... Δεν είμαι Μάντης βέβαια ... και πάντα Καλόβολος ...

Και η Σαχνισμένη Μυρωδιά της Αραχνιαμένης Μούχλας δίνει το πρώτο Νόημα από την Αρχή...

Αλλά πάντα προχωράω... μήπως και έχει Μείνει από Μέρες Πλημμύρας...

Και αν κάνω Λάθος .... τα Ξιπασμένα Ξεπεσμένα... δεν Αργούν να βγουν από την Τρύπα του Υπονόμου τους !!!


Και Ανασαίνω ΞΑΝΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!




-----------------------------------------------------------------------------------







Ξ Ε Π Ε Σ Μ Ο Σ ... ! ! ! ! !




Ποτέ δε γειτονέψαμε, χώρια παλέψαμε.
Τα ίδια δε γυρέψαμε, λίγοι αντέξαμε.

Δεν έπαψα να καίγομαι - πόσο το χαίρομαι.
Είμαι low bap και φαίνομαι, δεν υποφέρομαι.

Δρόμε μου αμίλητε, τοπίο μου αγέραστο,
όνειρο απείραχτο, πιοτό μου ακέραστο,
αταίριαστό εγώ μου, μεγάλε ανήφορε,
λεπίδα στομωμένη, τσαμπουκά μου ασύμφορε
σταμάτα το πέταγμα, δεν είσαι γεράκι.
Γύρισε μέσα μου εσύ, δεν κρατάς από τζάκι.
Ξέρεις τον τρόπο, ξέρεις, κι εσύ μοναξιά μου
στεγνώνεις πάνω μου μοναδική αλλαξιά μου,
ταμπουρωμένη στου ήλιου τα ξεχύματα,
μετράς τις μέρες αργά, μετράς τα βήματα.
Στ' ονειροδιάβα μου φυλάς τα νότα και το νου μου
και το ψέμα του εχθρού μου κάνεις θήκη του σπαθιού μου.
Κι όσοι ψυχομαχούν, δε βρίσκουν να διαλέγουν
κι όσοι έφτασαν παινεύοντας, κατηγορώντας φεύγουν

σα γυμνοσάλιαγκες στη λάσπη κι εγώ χαίρομαι,
δεν υποφέρομαι - είμαι low bap και φαίνομαι.

Ποτέ δε γειτονέψαμε, χώρια παλέψαμε – από τους χορτασμένους.
Τα ίδια δε γυρέψαμε, λίγοι αντέξαμε – καημό στους πικραμένους.
Δεν έπαψα να καίγομαι, πόσο το χαίρομαι – μακριά απ' τους ξεπεσμένους.
Είμαι low bap και φαίνομαι, δεν υποφέρομαι.

Καλομελέτα, καίγεται, βαράει η ντροπή κανόνι,
ντυμένη στα βελούδα της και μ' ύφος που θαμπώνει.
Αμαχητί παρέδωσε όλα τα φισεκλίκια
κι απ' τον εξώστη κλαψουρίζουνε φτυσμένα πιτσιρίκια.
Πιο κάτω οι μωρόπιστοι τρέμουν μπουζουριασμένοι.

Ψάχνουν τα λόγια οι αρχηγοί με τη βλακεία ζωσμένοι.
Μα το δέντρο ό,τι κι αν γίνει στη ρίζα του υπακούει
και 'γω που πάντα είμαι εδώ - τι άσχημο χούι!

Για την αφόρητη σιωπή ξέρεις τι φταίει,
Ρε, συ ούτε ένα αρσενικό - χιλιάδες νοματαίοι.
Ρε όλοι φιμωμένοι, δεμένοι και σκισμένοι
και ξεσπούν απάνω τους οι πολυκαιρισμένοι.


Μη σκιάζεσαι, ποτέ δε γειτονέψαμε,
μη ντρέπεσαι ποτέ, τα ίδια δε γυρέψαμε.
Πέρασες ξυστά κι απ' την αλήθεια κι απ' το ψέμα
κι απ' την αρχή καμάρωνες προτού να δεις το τέρμα.
Ξεφούρνιζες βλαστήμιες σε κλεμμένα ταψιά
και πάντα έτρωγες κρυφά απ' αλλουνού τη χαψιά.
Πέντε λεπτά ανάταση, βουή και λίγος σάλος.
Ο μέρμηγκας στην τρύπα του είναι άρχοντας μεγάλος.

Ρε, πόσο σε ζηλεύουνε όλοι οι ξεπαστρεμένοι.
Μπαίνουν στεγνοί στα πράγματα και βγαίνουν μουσκεμένοι.

Ψελλίζουν και τρεκλίζουνε για τη ζωή τη σκρόφα
που νοιάζεται για κείνους που είναι από άλλη στόφα.

Και που 'σαι, αυτό το λυσσασμένο στόμα
όσα έλεγε για σένα εχθές, θα λέει για χρόνια ακόμα,
περαμιώτικα, έτσι, χωρίς ίχνος σεβασμού
για όσους χαρίστηκαν του ξεπεσμού.

Καλοδέχεται η ζωή τους χορτασμένους
που ροκανίζουν ένα σάπιο διαβολόξυλο
κι η μουγκαμάρα τραβάει τους ξεπεσμένους
στο λάκκο της, γιατί αγριεύουν το παλιόσκυλο
που φυλάει το τεφτέρι με τα αχάλαστα
και ετοιμάζει την κοσμογυρισιά τους,
μα θα γυρίσει για τα ψευτοαδάμαστα –
δεν αντέχει την ατιμωρησιά τους.






Αν σας άρεσε η ανάρτηση... κάντε κοινοποίηση με το κουμπί Share. Μπορείτε να την στείλετε κατευθείαν με E-mail.... πατώντας "Share", στη συνέχεια το Φακελάκι "E-mail", και τέλος το φακελάκι στα "περισσότερα".


Bookmark and Share


Όσοι θέλετε να γράψετε την γνώμη σας ... πατήστε στο "σχόλια".