********* ********************** DSV Blog

Σάββατο, Φεβρουαρίου 01, 2014

Salvador Dalí ... Μία Ιδιοφυία ... πάντα "Αυνανίζεται" Πολύ ... Σαλβαντόρ Νταλί ... salvador dalí

dali feat

Η σεξουαλική ζωή του «Βασιλιά του Σουρεαλισμού», Σαλβαντόρ Νταλί, ήταν πιο εξωφρενική κι απ’ τους πίνακές του.

Ο ίδιος είχε παραδεχτεί, ότι προτιμούσε να παρακολουθεί, παρά να συμμετέχει στη σεξουαλική συνεύρεση. Αυτός και η σύζυγός του, Γκάλα, διοργάνωναν όργια στο σπίτι τους κάθε σαββατοκύριακο. Ο Νταλί μπορούσε έτσι να απολαύσει το θέαμα και η Γκάλα να ικανοποιήσει τις «ορέξεις» της.

Ο Νταλί με τη φίλη και ερωμένη του, Αμάντα Λιρ.
Ο Νταλί με τη φίλη και ερωμένη του, Αμάντα Λιρ.


Βέβαια, κανείς απ’ τους δύο δεν είχε ανάγκη τα οργανωμένα όργια για να απολαύσει το σεξ.

Ο Νταλί είχε αμέτρητους θαυμαστές και θαυμάστριες, που ήταν πρόθυμοι να γδυθούν για τον μεγάλο καλλιτέχνη, όποτε τους το ζητούσε.

Αρχικά, τους ζητούσε να ποζάρουν για κάποιο πίνακα και αργότερα κατέληγαν στην αγαπημένη “στάση” του Νταλί: εκείνοι στο έδαφος να “αυτοϊκανοποιούνται” και ο ζωγράφος να τους παρακολουθεί, κάνοντας το ίδιο. Η γυναίκα του δεν προβληματιζόταν απ’ τη συμπεριφορά του.

Πορτραίτο της Γκάλα από τον Νταλί.
Πορτραίτο της Γκάλα από τον Νταλί.

Είχε κι η ίδια ένα «χαρέμι» νεαρών αντρών, για να καλύπτουν τις ανάγκες που δεν μπορούσε να καλύψει ο σύζυγός της. Ήταν παντρεμένοι για 44 χρόνια, αλλά η σχέση τους δεν κλονίστηκε ποτέ από τις εξωσυζυγικές τους σχέσεις.

Οι «ιδιαιτερότητες» του Νταλί
Οι θεωρίες γύρω από τη σεξουαλικότητα και τα πιθανά «φετίχ» του ζωγράφου, είναι αμέτρητες. Με κάθε διαφορετική ανάλυση των έργων του, ξεπηδά και μία διαφορετική θεωρία για την προσωπική και σεξουαλική ζωή του καλλιτέχνη.

Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του Νταλί, η περίεργη σχέση του με το σεξ  ξεκίνησε, όταν ο Σαλβαντόρ ήταν ακόμα παιδί. Ο πατέρας του είχε αφήσει ανοιχτό ένα βιβλίο με εικόνες από γεννητικά όργανα, που είχαν προσβληθεί από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Ο μικρός Σαλβαντόρ έτυχε να δει τις εικόνες με τα παραμορφωμένα όργανα και δεν τις ξέχασε ποτέ. Αυτή η παιδική ανάμνηση του δημιούργησε μία  “προτίμηση”  προς τη νεκροφιλία, την οποία ξεπέρασε μετά την ενηλικίωσή του.

Πολλοί μελετητές υποστηρίζουν, ότι ο Νταλί είχε φοβία με το γυναικείο γεννητικό όργανο, γι” αυτό επέλεγε να μη συμμετέχει στην πράξη. Μια άλλη θεωρία περιγράφει την εμμονή του Νταλί με τα οπίσθια και τα κόπρανα. Μπορεί να μην ίσχυε τίποτα από όλα αυτά. 

Μπορεί να ίσχυαν και όλα.

"Ο Μέγας Αυνανιστής", Σαλβαντόρ Νταλί, 1929. Ο πίνακας που εκφράζει την ιδιαίτερη σεξουαλικότητα του ζωγράφου.
«Ο Μέγας Αυνανιστής», Σαλβαντόρ Νταλί, 1929. 




Ο πίνακας που  εκφράζει την ιδιαίτερη σεξουαλικότητα του ζωγράφου. Δε θα ήταν καθόλου απίθανο, ένας εκκεντρικός και επιδειξιομανής καλλιτέχνης όπως ο Νταλί, να δημιουργούσε εξωφρενικές φήμες για τον εαυτό του, για να τραβήξει την προσοχή του κόσμου. Ο ίδιος ο Νταλί παραδέχτηκε, ότι δεν είχε καμία σεξουαλική επαφή μέχρι τα 25 του. Τότε γνώρισε τη μελλοντική σύζυγό του, Γκάλα.

Ορισμένοι υποθέτουν ότι, σε πιο νεαρή ηλικία, μπορεί να είχε ομοφυλοφιλική σχέση με τον ποιητή Φεδερίκο Γαρθία Λόρκα.

Ο Σαλβαντόρ Νταλί με το Φεδερίκο Γκαρσία Λόρκα
Ο Σαλβαντόρ Νταλί με το Φεδερίκο Γαρθία Λόρκα.

Ήταν εξαιρετικά στενοί φίλοι και μία τέτοια εξέλιξη δε θα ξάφνιαζε πολλούς.

Ο Νταλί δεν παραδέχτηκε ποτέ ότι είχαν σχέση: «Ο Λόρκα ήταν ομοφυλόφιλος, όπως όλοι ξέρουν και τρελά ερωτευμένος μαζί μου. Προσπάθησε να με «αποπλανήσει» δύο φορές. Εγώ εκνευρίστηκα πάρα πολύ, γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος και δεν με ενδιέφερε».

Σύζυγος και μάνατζερ

Η ανθεκτικότερη και ίσως και μοναδική αγάπη της ζωής του, ήταν η γυναίκα του, Γκάλα.
Τη γνώρισε στο Παρίσι, το 1929.

Εκείνος ήταν ένας γοητευτικός 25χρονος ζωγράφος, με απύθμενο ταλέντο.

Η Γκάλα ήταν 36 χρονών, παντρεμένη και είχε μία κόρη. Είχε υπάρξει ερωμένη και μούσα πολλών καλλιτεχνών.

Η μελλοντική σύζυγος του Νταλί είχε ένα ιδιαίτερο ταλέντο: μπορούσε να εμπνεύσει και να καθοδηγήσει τους καλλιτέχνες, ώστε να δημιουργήσουν τα ωραιότερα έργα τους.

Ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν ο Νταλί, για να “χαλιναγωγήσει” την ιδιοφυία του.

Σαλβαντόρ Νταλί και Γκάλα
Ο Σαλβαντόρ Νταλί και η Γκάλα σε νεαρή ηλικία.


Με την Γκάλα στο πλευρό του, κατάφερε να γίνει ο “Βασιλιάς του Σουρεαλισμού”, ο πιο διάσημος και ακριβοπληρωμένος ζωγράφος στον κόσμο.

Βέβαια, η Γκάλα δεν ήταν εύκολος άνθρωπος.

Ήταν οργανωτική, πειθαρχημένη και πολύ αυστηρή με τον Νταλί και τους φίλους του. 

Ήξερε πως να “κουμαντάρει” τον ανέμελο σύζυγό της.

Σε πολλές περιπτώσεις, γινόταν εριστική και αγενής. Αλλά όλοι τη συγχωρούσαν, γιατί κανείς δεν ήθελε να προσβάλει τον Νταλί.

Εξάλλου, χωρίς την Γκάλα, σχεδόν κανείς δεν θα μπορούσε να συνεννοηθεί με τον εκκεντρικό καλλιτέχνη. Ήταν τυχεροί που και οι δύο ήταν τόσο χαλαροί σχετικά με το θέμα της μονογαμίας. Η Γκάλα είχε συνεχώς κάποιον όμορφο νεαρό δίπλα της, ακόμα κι όταν έφτασε σε πολύ μεγάλη ηλικία.

Ο Νταλί είχε τις προαναφερθείσες “παραξενιές”. Ήταν αχώριστοι μέχρι το 1969.  Τότε, ο Νταλί αγόρασε το “Κάστρο του Πούμπολ” στην Ισπανία, για τη γυναίκα του. Από τότε, η Γκάλα έμενε μόνη της και ο Νταλί την επισκεπτόταν μόνο μετά από δίκη της γραπτή πρόσκληση.

Σαλβαντόρ Νταλί και ΓκάλαΟ διάσημος ζωγράφος βρήκε τη μούσα του στο πρόσωπο της συζύγου του, Γκάλα.


Αν και δεν έμεναν μαζί, συνέχισαν να είναι πολύ καλοί φίλοι. Η αγάπη και το ενδιαφέρον του ενός για τον άλλον δεν έπαψαν ποτέ.

Η Γκάλα πέθανε το 1982, σε ηλικία 89 ετών. Μετά τον θάνατό της, ο Νταλί γέρασε “μέσα σε μία νύχτα”.

Ο έντονος και δραστήριος άνθρωπος μεταμορφώθηκε σε έναν ηλικιωμένο και κουρασμένο κύριο, χωρίς καμία όρεξη για ζωή.

Πέθανε κι εκείνος το 1989, σε ηλικία 84 ετών.

Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στο “Θέατρο Μουσείο Νταλί”, όπου παρακολουθούσε ανθρώπους από όλο τον κόσμο να θαυμάζουν τα έργα του.

Επέλεξε να ταφεί μέσα στο μουσείο, περιτριγυρισμένος από τους “καρπούς” μιας ζωής.


Πηγή : http://www.mixanitouxronou.gr/ta-sexoualika-orgia-tou-salvantor-ntali-ke-tis-sizigou-tou-pou-ton-orimase-kallitechnika/#sthash.srk1med7.lWgKl7WV.dpbs 


DSV ...

Δυο λόγια μόνο θα γράψω ...


Σε κάποιον πολύ έξυπνο ή Ιδιοφυή ... πρέπει να υπάρχει δίπλα του ειδική περίπτωση ανθρώπου για να μπορέσουν να συνυπάρξουν ...

Ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν ο Νταλί, για να “χαλιναγωγήσει” την ιδιοφυία του. " ...


Και μία Ιδιοφυία ... πάντα "Αυνανίζεται" Πολύ ... 


Τα άλλα που θέλω να επισημάνω ... τα έχω επισημάνει με Bold ... 

Παρασκευή, Ιανουαρίου 31, 2014

Σισσόνι ... πήρα καινούρια Οθόνη ...


Έτσι έλεγα στην Γάτα μου σήμερα ( Σισσή ... Σισσόνι Χαιδευτικά ) ... όταν ερχόταν και ανακάτευε τα καινούρια κουτιά και τα μύριζε ...

"Σισσόνι ... πήρα Καινούρια Οθόνη " ... Το πόσο την χάρηκα δεν λέγεται ... Είναι σαν να είμαι πίσω στο 80 και από Ασπρόμαυρη να αγοράζουμε στο σπίτι μας την Έγχρωμη ... 

Τόσο πολλή καύλα της είχα ... Η Προηγούμενη ήταν κοντά 5ετίας ... αλλά τα 2 τελευταία χρόνια είχε καεί ... τρεμόπαιζε ... και έχανε χρώμματα ... Τις 2 τελευταίες εβδομάδες μερικές φορές δεν άναβε ... οπότε Αναγκάστηκα να το πάρω απόφαση και να πάρω μια καινούρια ...

Κρίση Ξε-Κρίση ... εμείς οι Πληροφορικάριοι προτιμούμε να μην βγαίνουμε ούτε για καφέ από το να μην έχουμε Οθόνη ... Χάνεται ΟΛΟΣ ο Κόσμος μας ... Τα Πάντα ... Αλλά λόγω των χρεών και λοιπών δεν είχα πάρει εδώ και 5 χρόνια ... Αλλιώς θα την είχα αλλάξει στη πρώτη λαδιά που θα μου κανε ... όπως και έκανα μέχρι τώρα.




Τυχαία μου έσπασε και το ποδαράκι του άλλου πληκτρολογίου μου ... ε και είπα να πάρω και εκεί ένα καινούριο ... ασύρματο αυτή την φορά ... Είχα και παλιά ασύρματο ... αλλά δεν θυμάμαι ... κάπου το χάρισα ... Ούτε που θυμάμαι που ... 


Εεε να μην πάρω και ακουστικά με μικρόφωνο ??? Είχα ακουστικά πάρα πολλά ( σοβαρά τώρα ... γύρω στα 20 .. ) και μικρόφωνο καλό ... αλλά ήταν χωριστά ... και δεν βόλευε γμτ στο Σάιμπερ Σεξ ...

Πως να κάνεις όταν κρατάς Μικρόφωνο ??? ( Χχαχαχαχαχχαχααααα ... Γελάω τώρα γιατί ήδη βλέπω μερικές φάτσες να ανοίγουν τα στόματα ... ) ...

Μόνο την CPU άφησα όπως ήταν ... Αυτή την χτενίζω ... την Κουρεύω ... και την Ντύνω Όμορφα ΚΑΘΕ Μέρα !!!

( Φοιβούλα μου Φοιβούλα μου ... ) 

Τετάρτη, Ιανουαρίου 29, 2014

Είχε κερδίσει περισσότερα από όσα του στέρησαν. Είχε κερδίσει τη δίψα για ζωή και δημιουργία...




Στις 23 Δεκεμβρίου του 1849, ο 28χρονος Φίοντορ Ντοστογέφσκι παρακολουθούσε, καθώς στρατιώτες έδεναν τρεις απ’ τους συντρόφους του σε στύλους, με σκοπό να τους εκτελέσουν. Ο συγγραφέας ήταν ο επόμενος που θα εκτελούνταν. Οι στρατιώτες πήραν τα όπλα τους στα χέρια και σημάδεψαν. 

Τη στιγμή που πήγαν να πατήσουν τη σκανδάλη, κατέφθασε ένας ιππέας. Έφερνε χαρμόσυνα νέα. Ο Τσάρος Νικόλαος Α’ προσέφερε συγχώρεση στους καταδικασμένους. Αντί να εκτελεστούν, θα μεταφέρονταν στη Σιβηρία για κάτεργα. Ο Τσάρος είχε σώσει τη ζωή του Ντοστογέφσκι και εν αγνοία του, το μέλλον της παγκόσμιος λογοτεχνίας. Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας βρέθηκε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, για τη συμμετοχή του στον Κύκλο Πετρασέβσκι. 

Ο Φίοντορ Ντοστογέφσκι Ήταν ένας κύκλος λογοτεχνών και διανοούμενων, που πρότεινε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, σε αντίθεση με την πολιτική του Τσάρου. Ο Ντοστογέφσκι, μαζί με τους υπόλοιπους «συνωμότες», συνελήφθησαν στις 23 Απριλίου του 1849. 

Ο συγγραφέας δήλωσε στην υπεράσπισή του, ότι αντιμετώπιζε τα επαναστατικά κείμενα ως λογοτεχνικά δημιουργήματα κι όχι ως πολιτικά. Τα λόγια του δεν έπεισαν τους δικαστές και ο Ντοστογέφσκι καταδικάστηκε σε θάνατο. Ευτυχώς για εκείνον, ο Τσάρος Νικόλαος Α’ φάνηκε μεγαλόψυχος και επέτρεψε στα μέλη του λογοτεχνικού κύκλου να ζήσουν. Ο Τσάρος Νικόλαος Αμέσως μετά την παραλίγο εκτέλεση, ο Ντοστογέφσκι επέστρεψε στο κελί του και έγραψε στον αδερφό του την εξής επιστολή:

«Όταν σκέφτομαι τη ζωή μου μέχρι τώρα και συνειδητοποιώ πόσο χρόνο σπατάλησα σε τιποτένια πράγματα, σε λάθη, σε τεμπελιά, στην αδυναμία να ζήσω. Όταν συνειδητοποιώ πόσο λίγο εκτίμησα τη ζωή, πόσες φορές πρόδωσα την καρδιά και την ψυχή μου – τότε η καρδιά μου ματώνει. Η ζωή είναι δώρο, η ζωή είναι ευτυχία, κάθε λεπτό μπορεί να γίνει μία αιωνιότητα ευτυχίας! Δεν είμαι ούτε στενοχωρημένος, ούτε απογοητευμένος. Η ζωή είναι παντού, η ζωή είναι μέσα μας, όχι έξω από εμάς. Θα έχω ανθρώπους τριγύρω μου και το να είναι κανείς άνθρωπος μεταξύ ανθρώπων και να μην χάνει το κουράγιο του και να μην παραδίδει τα όπλα, ότι κι αν συμβεί – αυτό είναι η ζωή, αυτό είναι το καθήκον μας, τώρα το αντιλαμβάνομαι. Αυτή η ιδέα έχει εισχωρήσει στη ζωή και στο αίμα μου».


Ο Ντοστογέφσκι στα κάτεργα της Σιβηρίας Ο συγγραφέας περιέγραψε τη ζωή στα κάτεργα της Σιβηρίας:

«Το καλοκαίρι, ανυπόφορη κλεισούρα. Τον χειμώνα, αβάσταχτο κρύο. Όλα τα πατώματα ήταν σαπισμένα. Η βρωμά είχε πάχος τρία εκατοστά. Θα μπορούσε κανείς να γλιστρήσει και να πέσει… ήμασταν παστωμένοι σαν σαρδέλες σε βαρέλι… δεν υπήρχε χώρος να γυρίσεις. Από το σούρουπο μέχρι την αυγή, ήταν αδύνατο να μη φερθείς σαν γουρούνι… ψύλλοι, ψείρες και κατσαρίδες με το τσουβάλι…».

Παρά τις κακουχίες, ο Ντοστογέφσκι δεν έχασε το κουράγιο του. Ο Φίοντορ Ντοστογέφσκι Παρηγορούσε τους υπόλοιπους φυλακισμένους στη Σιβηρία και κατάφερε να πείσει τον σύντροφό του, Ιβάν Γιαστρετζέμπσκι, να μην αυτοκτονήσει. Το αδάμαστο πνεύμα του ανησύχησε τους υπεύθυνους των φυλακών. Ο Ντοστογέφσκι χαρακτηρίστηκε ως «επικίνδυνος κατάδικος». Τα χέρια και τα πόδια του ανυπότακτου κατάδικου, παρέμειναν αλυσοδεμένα, μέχρι την αποφυλάκισή του. Του απαγόρευσαν να διαβάσει οτιδήποτε άλλο, πέρα από την Καινή Διαθήκη, που του είχαν δώσει. Η υγεία του Ντοστογέφσκι ήταν ανέκαθεν ευαίσθητη και στη φυλακή ταλαιπωρήθηκε ακόμα περισσότερο. Είχε συνέχεια κρίσεις επιληψίας, υπέφερε από αιμορροΐδες, είχε χάσει πάρα πολύ βάρος και καιγόταν στον πυρετό για μήνες. Παρά τον κίνδυνο για τη ζωή του, ο συγγραφέας επιδίωκε να αρρωσταίνει, γιατί τότε τον μετέφεραν σε στρατιωτικά νοσοκομεία, όπου διάβαζε κρυφά εφημερίδες και βιβλία του Καρόλου Ντίκενς. Ο Φίοντορ Ντοστογέφσκι Αποφυλακίστηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1854. Το βιβλίο του «Αναμνήσεις από το Σπίτι των Πεθαμένων», που εκδόθηκε το 1861, είναι εμπνευσμένο από τις αναμνήσεις του στη Σιβηρία. Ήταν το πρώτο βιβλίο, που περιέγραφε τις συνθήκες ζωής των καταδίκων στις ρώσικες φυλακές. Είχε κερδίσει περισσότερα από όσα του στέρησαν. Είχε κερδίσει τη δίψα για ζωή και δημιουργία.



Θα Γράψω και εγώ 2 λόγια γι' αυτό το υπέροχο κείμενο που το πήρα από κάποιον

 fb-friend ... 

Πρώτον Όλοι οι Μεγάλοι ... πέρασαν πολλά βάσανα για να κάνουν ότι έκαναν ... Σχεδόν όλοι από αυτούς ... είχαν ευάλωτη υγεία και πέρασαν λόγω αυτής φοβερές κακουχίες και μεγάλους και πολλούς και επαναλαμβανόμενους Γολγοθάδες ... 

Δεύτερον την ζωή δεν την ρυθμίζουμε εμείς ... που λένε όλα στο χέρι σου είναι ... και εσύ ρυθμίζεις πως θα πεθάνεις και πως θα ζήσεις ... ΟΧΙ ... Στα χέρια του Τσάρου ήταν και της μοίρας ... Θα μπορούσε ακόμα ακόμα και χάρη να είχε δώσει ο Τσάρος ... αν καθυστερούσε ο Ιππέας ... να είχε ήδη σκοτωθεί στο Απόσπασμα ... 

Τρίτον ... Όλοι αυτοί που ξεχωρίζουν ... είναι ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ από τους υπόλοιπους και κατατάσσονται στους Τρελούς ... Χαζούς ... Θύματα ... στο Περιθώριο ... και στους Αποτυχημένους ... αφού κάνουν τα πράγματα εντελώς διαφορετικά από το ρεύμα και τα πολλά πρόβατα ... έχοντας Διαφορετικές ... Επαναστατικές ... και Ριζοσπαστικές Ιδέες ... που φαντάζουν ... για "Ψυχιατρείο" ... ( όπως κλείνανε τον Ντοστογιέφσκι επειδή μόνο και μόνο είχε επιληψίες ... Ε ... με τέτοιες συνθήκες διαβίωσης ... και ένα κρυωματάκι να έχεις ... γίνεται πνευμονία και πεθαίνεις ... ) 

Και Τέταρτον... Ρόδα είναι και Γυρίζει ... Οι Σωστοί ... Καινοτόμοι ... που είναι συνήθως και Ευφυείς ... κάποια στιγμή σηκώνονται ( αν δεν τους πάρει εντελώς από τις συνθήκες της ζωής - όπως τον Ντοστογιέφσκι που παραλίγο να ήταν Νεκρός ) ... και Μεγαλουργούν ... Τότε όλα τα Γατάκια - Ανθρωπάκια ... το βουλώνουν ... Γιατί όπως λένε στο τραγούδι οι φίλοι μου .... 

 οι μαλάκες πέφτουν απ' το θρόνο και τσακίζονται

κι είναι η στιγμή που αρχίζουνε να βγαίνουνε

να εμφανίζονται όσοι κάτω μένανε να αναγνωρίζονται

και κάποιοι άλλοι να ζορίζονται 

όλοι αυτοί που σαμποτάρανε σνομπάρανε, θάβανε, βρίζανε

τώρα το βουλώνουνε επειδή κωλώνουνε και προσπαθούν να συμμαχήσουν

μα εγώ απλώς αφήνω το ρυθμό να τους χτυπήσει δεν είχανε κατανοήσει

ότι αυτό που είναι προορισμένο για να προχωρήσει ίσως να καθυστερήσει

μα κανένας δε μπορεί για πάντα κάτω να το κρατήσει



Αυτοί που στις εποχές Κακουχιών και Προβλημάτων καιροφυλακτούσαν στην γωνία για να κατακρίνουν ( Επιληπτικός - Μανιακός - Επικίνδυνος .... ) ... και το μόνο που έκαναν ήταν να σχολιάζουν Αρνητικά και Κακόβουλα ... Ξαναμπαίνουν στο Καβούκι τους ... και βγάζουν το Σκασμό ...

Γιατί τόσο καιρό που λέγανε λέγανε λέγανε ... το μόνο που καταφέρνανε ήταν να 

.... ΕΚΤΙΘΕΝΤΑΙ !!! !!!







Κάν' τε χώρο

Terror X Crew

Μουσική/Στίχοι: 

Αποστολέας: Terror X Crew
Στάλθηκε: 05-03-2006
 (2.7/5.0, με 15 ψήφους)
 
Για κάποιους το θαύμα
για άλλους το τραύμα
το νέο ρεύμα προκάλεσε θραύσμα
και πάρε μια γεύση
σ' αρέσει δε σ' αρέσει
DJ Alex ας το γαμημένο beat να πέσει
 
Όλα αυτά που μου 'χαν κλέψει τώρα κλέβω
αρχίζω να εκπέμπω
σταματάω να δέχομαι δεν το ανέχομαι
είναι '96 κι έρχομαι
Μπουμ μπαμ
χτυπάω με Hardcore Rap
κι ανοίγω δρόμο δε χάνω χρόνο
τα έχω πάρει τόσο δε νοιώθω τον φόβο και πόνο
δε χαμηλώνω τον τόνο
οι μαλάκες πέφτουν απ' το θρόνο
και τσακίζονται
κι είναι η στιγμή που αρχίζουνε να βγαίνουνε
να εμφανίζονται όσοι κάτω μένανε
να αναγνωρίζονται
και κάποιοι άλλοι να ζορίζονται
όλοι αυτοί που σαμποτάρανε
σνομπάρανε, θάβανε, βρίζανε
τώρα το βουλώνουνε επειδή κωλώνουνε
και προσπαθούν να συμμαχήσουν
μα εγώ απλώς αφήνω το ρυθμό να τους χτυπήσει
δεν είχανε κατανοήσει
ότι αυτό που είναι προορισμένο για να προχωρήσει
ίσως να καθυστερήσει
μα κανένας δε μπορεί για πάντα κάτω να το κρατήσει
 
Κάντε χώρο, για το μανιακό ριμαδόρο
 
Ουπς
βγαίνω και σε τυλίγω με drum loops
και ήχους που χτυπάνε
αχ τα νεύρα σου σπάνε
άκου τη ρίμα να πέφτει να καταστρέφει
επιστρέφει να γκρεμίσει ότι έχει αφήσει
πάρ' το
απότομα βγαίνω και μαίνομαι
και κατευθύνομαι σαν τον τυφώνα
βεβαίως βγαίνω βιαίως
και βεβηλώνω τη Βαβυλώνα
προσηλυτίζω, οργανώνω
οπλίζω πορώνω στρατιές που είναι ταγμένες
ν' αφήσουν το στίγμα τους παντού
ολόκληρη η πόλη  να μάθει
πως οι Terror-X-Crew βγαίνουν να μαζέψουν
όσους θέλουν να καταστρέψουν και
πρώτα υπακούγαν σ' εσένα τώρα κανένα
κάνω αυτό που νομίζω σωστό και τα έχω όλα γραμμένα
γι αυτό φωνάζω δεν ησυχάζω ουρλιάζω
την πόλη ταράζω με τις φωνές που βγάζω
όταν νευριάζω αγριεύω
παραμ-παραμ-παραμ-παραμονεύω
το μέλλον σου κλέβω και φεύγω
 
Κάντε χώρο, για το μανιακό ριμαδόρο...