Κοινοποίησέ το ...

Ανθρώπινη Σκέψη ...

Αν σκεφτόταν ΛΙΓΟ περισσότερο ο Καθένας μας ... θα ήταν ΠΟΛΥ καλύτερα για Όλους μας !!!

Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Και έρχονται οι νότες σαν προδότες, κι οι στίχοι σαν ρουφιάνοι, και με πολιορκούν ...


Πόσο όμορφοι στίχοι.

Το είχα ξανακούσει και παλιότερα αλλά δεν είχα δώσει σημασία.

Μου θύμησε κάποιους στίχους που έγραφα όταν ήμουνα 20 χρονών. Συνέχεια για δρομάκια και μονοπάτια που οδηγούσαν σε μία συνεχή αναζήτηση ...

" Να βρω κάποια δρομάκια που ‘ναι απάτητα " έλεγα σε κάποιο... Δεν με ενδιέφεραν ποτέ τα πατημένα. Με ενδιέφεραν τα άγνωστα και τα ανεξερεύνητα ...

Έτσι και αυτό το τραγούδι...



Με οδήγησε να κάνω ανάρτηση ... και επειδή τον τελευταίο καιρό δεν γράφω ... "γράφει" αυτό για μένα ...




Οι δρόμοι μου

Στίχοι: Σταμάτης Χατζηευσταθίου
Μουσική: Σταμάτης Χατζηευσταθίου
Πρώτη εκτέλεση: Σταμάτης Χατζηευσταθίου


Ώρες – ώρες λέω να γράψω μαλακίες
Που θέλουν οι εταιρείες να κάνουνε σουξέ
Μα τότε η καρδιά μου λέει:
“αλήτη, αν βγεις από το σπίτι μην ξαναρθείς ποτέ”

Και έρχονται οι νότες σαν προδότες
Κι οι στίχοι σαν ρουφιάνοι
Και με πολιορκούν

Και κει που λέω να πω για καλοκαίρια
Μου δένουνε τα χέρια
Κι αλλού με οδηγούν

Και γράφω για τους δρόμους που χρόνια περπατάω
Κάτι μικρά δρομάκια που ο νους δεν τα χωρά
Κι από τις λεωφόρους πάντα θα προτιμάω
Εκείνα τα σοκάκια που η ψυχή χαμογελά


Ώρες – ώρες λέω να γράψω για παιδάκια
Που ζούνε σε σπιτάκια σαν τους ναυαγούς
Παιδάκια που φοράνε συνολάκια
Και που προσέχουν να 'χουν καλούς κοιλιακούς

Να βγάλω κι εγώ κανένα φράγκο
Να μην είμαι στον πάγκο μονίμως αλλαγή
Μα τότε η καρδιά μου λέει:
“παπάρα, σε όλους για ν' αρέσεις θα χάσεις την ψυχή”



Related Posts with Thumbnails