********* ********************** DSV Blog

Σάββατο, Οκτωβρίου 28, 2023

Το πρώτο βραβείο στην Παγκόσμια Έκθεση Νεανικής Καινοτομίας και Τεχνολογίας στη Σαγκάη μόλις κατέκτησαν η Διάνα Βουτυράκου με την ομάδα της, μια τελειόφοιτη του τμήμας Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πολυτεχνείου με εξειδίκευση στη Ρομποτική- Χειρουργική, η οποία είναι συνιδρύτρια της φοιτητικής ΜΚΟ Unique Minds, και που στα 23 της χρόνια έγινε δασκάλα ρομποτικής.

23χρονη Ελληνίδα βγήκε πρώτη στον κόσμο στη Ρομποτική και μας έκανε υπερήφανους

... Παράλληλα, τα σπίτια εξοπλίστηκαν με αισθητήρες προκειμένου καμία ηλεκτρική συσκευή να μη λειτουργεί όταν δεν χρειάζεται καθώς και σύστημα Bluetooth, ούτως ώστε ο χρήστης να ελέγχει τη θερμοκρασία και τις ηλεκτρικές συσκευές της οικίας του από το κινητό του. Με παρόμοιο τρόπο τα φανάρια των πεζών αντλούσαν ενέργεια από τον ήλιο και λειτουργούσαν μόνο όταν ανίχνευαν πεζό να περιμένει να περάσει το δρόμο και όχι όλο το 24ωρο. Ακόμα τόσο στα γυμναστήρια όσο και στην παιδική χαρά η κινητική και δυναμική ενέργεια μετατρεπόταν σε ηλεκτρική.

Όπως αναφέρει η ίδια, η πρώτη φορά που ήρθε σε επαφή με τη ρομποτική ήταν όταν τελείωνε την πρώτη γυμνασίου. Ο καθηγητής της τεχνολογίας τής έδωσε το ερέθισμα και ξεκίνησε δειλά-δειλά τις συμμετοχές σε σχετικούς διαγωνισμούς. Εκτότε αποφάσισε πως θέλει να το σπουδάσει και όλα πήραν το δρόμο τους! Μετά από τις πρώτες συμμετοχές της σε διαγωνισμούς ρομποτικής, έφτιαξε τη δική της ομάδα με έδρα το σπίτι της και δεν άργησαν οι επιτυχίες στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό, στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό στο Abu Dabi και στην Ολυμπιάδα της Κόστα Ρίκα. Διακρίσεις που η Ελλάδα δεν είχε καταφέρει ποτέ ως τώρα.

Τα πρώτα εμπόδια που συνάντησε ήταν τα στερεότυπα για τις γυναίκες που ασχολούνται με θετικές επιστήμες. Άλλωστε στο Πολυτεχνείο είναι 80% άνδρες και 20% γυναίκες παρά τις προσπάθειες που γίνονται για να αναδειχθεί η γυναικεία επιχειρηματικότητα. Όπως μας λέει, γυναίκα, μικρή σε ηλικία, σε ένα ανδροκρατούμενο κλάδο έκανε πολλούς να τη δουν με δυσπιστία, ωστόσο η ίδια απάντησε με πράξεις.

23χρονη Ελληνίδα βγήκε πρώτη στον κόσμο στη Ρομποτική και μας έκανε υπερήφανους

Το πιο βασικό εμπόδιο, όμως, για τη Διάνα αλλά και για εκείνους που θέλουν να καταπιαστούν με αυτό το οποίο κάνει, είναι πως στην Ελλάδα του 2018 το έδαφος δεν είναι πρόσφορο για ενασχόληση με τη ρομποτική σε επαγγελματικό επίπεδο. «Η ρομποτική δεν μπορεί να εξελιχθεί στην Ελλάδα και όσες προσπάθειες γίνονται πάνε με πολύ αργούς ρυθμούς. Τουλάχιστον όμως παύει ο κόσμος να στέκεται στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας και στο άκουσμα της ρομποτικής να φαντάζεται τα ανδροειδή. Στη ρομποτική φτιάχνουμε μια μηχανή με αισθητήρες ώστε να λαμβάνει ερεθίσματα και αναπτύσσει έναν αλγόριθμο ώστε να σκέφτεται με κάποιο τρόπο. Ακόμα και τα έξυπνα πλυντήρια που λέμε είναι ρομπότ, καθώς διαθέτουν μια πολύ πρωταρχική μορφή νοημοσύνης».

Μεταξύ των φοιτητικών της υποχρεώσεων και την εκπαίδευση στους μαθητές της, η Διάνα είναι συνιδρήτρια της φοιτητικής ΜΚΟ Unique Minds, η έμπνευση της οποίας έγινε όταν αντιλήφθηκε, μαζί με τον φίλο της Παύλο, κάποια κενά στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Ένα από τα κενά είναι ότι το σύστημα δεν μπορεί να εντοπίσει τις ιδιαίτερες δεξιότητες και κλίσεις του υποψηφίου και να της ενθαρρύνει.

Ωστόσο, μέσα στα αρνητικά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης όπως αυτή είναι διαμορφωμένη, υπάρχουν και μικρές φωτεινές ενδείξεις σύμφωνα με τη Διάνα που συμπληρώνει «Είναι εντυπωσιακό το γεγονός πως, ενώ τα πανεπιστήμια της χώρας είναι δημόσια, μπορούμε να συναγωνιστούμε –και με το παραπάνω– φημισμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα του εξωτερικού με τεράστια δίδακτρα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι ο φοιτητής με την εισαγωγή του στη σχολή έρχεται αντιμέτωπος με ένα «χάος» που καλείται να διαχειριστεί πολλές φορές ολομόναχος και χωρίς σωστή καθοδήγηση από καθηγητές. Έτσι πρέπει να ψαχτεί, να βρει βιβλία, συμπληρωματικό υλικό, σχετικά σεμινάρια… Ουσιαστικά, έναν τρόπο να ανταπεξέλθει στη σχολή μόνος του. Αυτή η διαδικασία προσφέρει πολλά οφέλη».

23χρονη Ελληνίδα βγήκε πρώτη στον κόσμο στη Ρομποτική και μας έκανε υπερήφανους

Δύο φοιτητές σαν αυτούς, λοιπόν, ιδρύουν μια ΜΚΟ για να περιορίσει τις χιλιάδες περιπτώσεις φοιτητών που δεν ξέρουν γιατί μπήκαν στη σχολή, η οποία εν τέλει δεν τους καλύπτει σαν αντικείμενο. Ρόλο σε αυτό το φαινόμενο παίζουν ξανά τα γνωστά στερεότυπα που λένε πως, όταν βγάλεις μεγάλο βαθμό, πρέπει να πας σε μία σχολή με μεγάλη βάση ανεξάρτητα αν σ’ αρέσει ή όχι.

Η Διάνα παρατήρησε πως «στην Ελλάδα εξακολουθούμε να ρωτάμε ένα παιδί τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει, ποτέ όμως τι του αρέσει να σπουδάσει. Κάποια στιγμή αναρωτήθηκα πως αν εγώ, ως καθηγήτρια, είχα βοηθήσει το μαθητή πριν μπει σε οποιαδήποτε σχολή να βρει τι του αρέσει πραγματικά να κάνει όπως έγινε και μ’ εμένα, μήπως θα ήταν αλλιώς η κατάσταση;». Η Unique Minds ασχολείται με τον ακαδημαϊκό προσανατολισμό. Ανοίγει τα πανεπιστήμια σε μαθητές με σκοπό να δουν ποια σχολή τούς ελκύει ανεξάρτητα από το φύλο τους, το επάγγελμα των γονιών τους, τι λένε στα φροντιστήρια. Δίνει την ευκαιρία στον μαθητή να δει όλο το πανεπιστήμιο, να μιλήσει με φοιτητές μέσα από βιωματικά σεμινάρια, ανοιχτούς διαλόγους και ημερίδες.

Η Διάνα σύντομα θα ταξιδέψει στη Γερμανία όπου θα εργαστεί σε ένα ερευνητικό κέντρο πάνω στη ρομποτική χειρουργική.

Δεν ξέρω τι έπαθα ... Δεν ξέρω πως ... αλλά αυτή την Ατέρμονη Αγάπη ... θέλω να την Συναντήσω πριν Πεθάνω ... Δεν γίνεται να συνεχίσει έτσι και τα 2 Κορμιά μας να μην έχουν ποτέ ... από τότε το 2010 ... να έχουν Συναντηθεί !!!

Κάθε μα Κάθε Μέρα ... Εμφανίζεται μπροστά μου και με κοιτάει έτσι όπως στην Φωτό ... και μου λέει ... Βρες με ... Κάλεσέ με ... Σε Σκέφτομαι ... και εγώ την Ακούω !!! 



Αυτή εδώ η Γυναικάρα ( ΜΟΥ ) που όταν την πρωτογνώρισα έπαθα τέτοια ζημιά ... που νόμιζα ότι ποτέ δεν θα καταφέρω να μου μιλήσει ή έστω να πούμε 2 κουβέντες ... 

Δεν ξέρω τι έχει κάνει αυτός ο Θεός ... αλλά αυτό το Απόλυτο Τέκνο ... το τόσο Ταλαντούχο ... Ζωγράφος ... Μιλούσε ένα σωρό Γλώσσες ... με Ειδίκευση στα Ιταλικά γιατί είχε Σπουδάσει Ιταλική Φιλολογία... Υπεύθυνη για πολλά χρόνια Ξενοδοχείων στην ... ( Δεν λέω που ... ε να μην την βγάλω όλη στην Σέντρα αν και έχω την Πρόθεση να τα πω ΟΛΑ ) ...Αυτό λοιπόν το Παιδί Παίδαρος ( που να δείτε Κορμί και με Φούστα ) όχι μόνο μου έδωσε σημασία ... αλλά με Ερωτεύτηκε τόσο μα τόσο Απόλυτα και Τρελλά ... έτσι ώστε να Εξαφανιστεί κάποια στιγμή κάπου στο Εξωτερικό για να με ξεπεράσει.

Ναι ξέρω ότι οι πιο πολλοί από Εσάς θα νομίζετε ότι γράφω κάποιες Σελίδες Φαντασίας για κανα Βιβλίο μου ... Αλλά Όχι ... Όλα είναι Αλήθεια ... 

Σεπτέμβριος 2010. Εποχή που ήμουνα φίλος στο φβ με τον Π.Τ. Γνωστό Συγγραφέα ... που πραγματικά τον Λάτρευε σχεδόν κάθε Λογοτεχνικό Θηλυκό, Τότε λοιπόν ο Πέτρος με αγαπούσε πολύ ... Αναφερόταν σε μένα προσωπικά ... Και ήμουν από τους ελάχιστους μην πω και ο Μόνος που Αναπόσταρε τις Αναρτήσεις που του στελνα ... και μπορεί σε μία Ανάρτηση και μόνο να είχα 3000 κλικς ... Είχε 5000 φίλους μόνιμα ... και όταν έγραφα κι εγώ στον Τοίχο του ... έπεφτε Σύρμα και μαζευόταν όλο το 
Θηλυκό φεισμπουκικό κοινό ... μαζευόταν και ήταν σαν να έβλεπε Θεατρικό Έργο. Οι Ατάκες μας με τον Πέτρο τότε ήταν το Κλου και το Μαστ του Φβ. Θυμάμαι εκείνες τις Εποχές με γνωρίζανε και οι Πέτρες ... και ΟΛΟΙ οι Συγγραφείς ... Ποιητές ... να μου κάνουν Αιτήματα για να φέρω όπως το παραδεχόταν ... πολύ περισσότερα Αναγνώσματα στις Αναρτήσεις τους.

Αυτοί που μου το ζητούσαν ευθαρσώς ... οκ ... δεχόμουν αλλά σχεδόν ποτέ δεν το έκανα γιατί όταν μου λένε ... Ε πες τώρα κανα καλό αστείο ... ποτέ δεν λέω. 

Ότι είμαι και πως γράφω και πόσο επιτυχία έχουν είναι Καθαρά Αυθόρμητο ... και επειδή γράφω Ελεύθερα... Αρα όταν λέει ο Σκούφος Φίλος μου Παντελής - Πρώην Καθηγητής μου που δεν λέει να καταλάβει ότι δεν είναι ακόμα και ΝΥΝ ... "ΜΗΝ ΒΡΙΖΕΙΣ ΜΗΤΣΟ ΣΤΟ BLOG"... σημαίνει ότι αν το κάνω ... και πιεστώ και βάζω φραγμούς και διάφορα ... όλη η Συγγραφική μου Επιτυχία ( όποια και αν είναι αυτή ) ... θα χαθεί στο Πολίτικαλ Κορεκτ ... και το Κομιλ Φο της ΚωλεΕπαρχίας που ζω και με καταπιέζει ! 

Άρα λοιπόν ... σε λίγο έκανα Διαγραφή γιατί δεν γινόμουν ποτέ Καραγκιόζης για να βγάζει ο Κάθε Τυχάρπαστος Συγγραφίσκος ... Αναγνώστες πάνω στο Κουφάρι μου.

Θυμάμαι να μου κάνουν και 300 αιτήματα την μέρα ... δεχόμουν τα πιο πολλά ... και είχα τέτοιες και τόσες εκφράσεις Ακραίου Θαυμασμού ... που επί 20 ώρες την μέρα τις περνούσα να μιλάω στο Μέσσεντζερ και να προσπαθώ να διαχειριστώ τον Έρωτα κάθε Γυναίκας ... Παντρεμένης και Ελεύθερης ... Με Σχέση ή όχι... 

Θυμάμαι τότε μία Παντρεμένη που την Απέφευγα ... βρήκε το Κινητό μου .. βρήκε που μένω εκείνη την στιγμή στην Αθήνα ( με φιλοξενούσε ένας φίλος Στρατιωτικός ) και με πήρε και μου είπε με Λυγμούς και Οίκτο ... ότι Αν δεν την αφήσω να με γνωρίσει προσωπικά για να της περάσει και να μπορέσει να ηρεμήσει ... θα έρθει ακάλεστη ... και όταν θα βγω από το σπίτι θα έρθει να μου συστηθεί. ΣΤΟΚΕΡ κανονική ... Το Παντρεμένη καθόλου δεν την εμπόδιζε. Και αν και είχε και 3 παιδιά ... μπορούσε Άνετα να ελιχθεί και να με συναντήσει Άνετα. Όταν θες κάτι τόσο πολύ ... βρίσκεις χιλιάδες τρόπους να το κάνεις και εντελώς Αναίμακτα.

Ξέρω ότι απλά με έχει ξεχάσει ( που ούτε αυτό το νομίζω ) ... αλλά ΔΕΝ θα με ξεπεράσει ΠΟΤΕ. Όπως κι Εγώ. Αλλά Εγώ είχα μία Διαφορά ... Ότι Μπορούσα να Διαχειριστώ τον Απόλυτο Έρωτά μας ... ενώ η Αμαλία ΜΟΥ ( το Βλογκ που γράφεται αυτή η Ανάρτηση το είχα κάνει για Εκείνη πριν χρόνια ... Πριν Φύγει ... Γι αυτό και το Όνομα ... Amalia M. = Αμαλία Μ(ΟΥ) ) .. δεν άντεχε ... Παρέλυε ... Τρέμανε τα πόδια της μόλις άκουγε την Κλήση μου στο κινητό ... Άκουγα να την ρωτάνε περαστικοί αν θέλει βοήθεια γιατί της Κοβόταν η Ανάσα όταν μιλούσαμε ... Άκουγα την ανάσα της έτοιμη να λυποθυμήσει και περίμενα 3 λεπτά μέχρι να συνέρθει και να μπορούμε να μιλήσουμε Κανονικά ... 

Ο Λογαριασμός στο Κινητό ??? Και 1000 ευρώ τον Μήνα όταν τότε και εκείνη την Μεταβατική Περίοδο είχε παρατήσει τα πάντα γιατί δεν μπορούσε να κάνει τίποτα πέρα από το να ταχθεί στον Έρωτά μας και έπαιρνε ΜΟΝΟ επίδομα Ανεργίας. Πως το πλήρωνε ? Ε .. γιατί ... Έτρωγε ποτέ ? Δεν βλέπετε τον Σκελετό ( Αλλά τόσο Όμορφο ρε γμτ ... που εδώ και ώρα τα θυμάμαι και τρέμω ) ... Έτρωγε ένα Γιαούρτι την Μέρα και αυτό ΑΝ το θυμόταν... Καλά δεν πεινάς έλεγα ? Όχι μου έλεγε ... απλά με τόσες φορές που ανοίγω το ψυγείο ... ε κάποια στιγμή το τρώω για να μην πάθω κάτι και δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου.


To be Continued ...

( And the Good Part ... of Our Love ) 


 








Εικαστικά «εκτός των τειχών»

Τετάρτη 23 Ιούλη 2003

Ζωγραφισμένα πάνω σε ακατέργαστα ξύλα και με θέματα εμπνευσμένα από αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, πόρτες, ρόπτρα, καρέκλες και κοχύλια, είναι τα έργα που παρουσιάζει η Αμαλία Λιάμη από την 1η Αυγούστου και για δέκα πέντε ημέρες στο «Αρτ Καφέ» στην Κέρκυρα.


Δραστηριότητες & Eκδηλώσεις

ΤΡΙΤΗ 1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ώρα 18.00

ΑΜΑΛΙΑ ΛΙΑΜΗ - «Ο ΗΛΙΟΣ»- ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ  Μια έκθεση ζωγραφικής πάνω σε παλιά φθαρμένα ξύλα. Διάρκεια έκθεσης: 1- 17 Απριλίου.  Είσοδος Ελεύθερη.


Βασιλειάδης Άρης

14/08/2003, 00:00


AMAΛIA ΛIAMH Zουμ στην «κρυμμένη Eλλάδα»

Με έμφαση στις γοητευτικές λεπτομέρειες μιας κρυμμένης Ελλάδας η ζωγράφος


Αμαλία Λιάμη μάς υποδέχεται στην Κέρκυρα, στο «Art Cafe» της Δημοτικής


Πινακοθήκης της πόλης. Με εξήντα έργα της, όλα φιλοτεχνημένα σε ακατέργαστα


ξύλα, μας ξεναγεί στις ιδιαίτερες εικαστικές διαδρομές της. Κοχύλια, ρόπτρα,


πόρτες, καρέκλες, αλλά και αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες συνθέτουν το ασυνήθιστο


καλλιτεχνικό τοπίο της. «Δεν με ενδιαφέρει η τουριστική Ελλάδα, που


εξαντλείται με την πρώτη ματιά. Προτιμώ εκείνη που της αξίζει λίγο περισσότερη


προσοχή και σε ανταμείβει με την ομορφιά και το άπλετο φως της», μας λέει.


Κοινό στοιχείο όλων των έργων της παραμένει το ξύλο. Είναι το υλικό που


προτιμάει και εμπιστεύεται. Ανάγλυφο, ακατέργαστο, σχεδόν ποτέ λείο, σε


σχήματα πολλών διαστάσεων και σχημάτων. «Μου αρέσει να τα μαζεύω από διάφορα


μέρη, από παραλίες, οικοδομές, δρόμους ή παλιά έπιπλα. Τα διατηρώ όπως τα


βρίσκω, χωρίς να κάνω καμιά επέμβαση παρά μόνο μια ελαφρά επεξεργασία. Από


εκεί και πέρα λειτουργώ καθαρά συναισθηματικά, παντρεύοντας αυτό που έχω στο


μυαλό μου με τα χαρακτηριστικά του ξύλου, την υφή και το μέγεθός του».


H Αμαλία Λιάμη, γεννημένη στη Θεσσαλονίκη το 1961, πήρε τις πρώτες


κατευθύνσεις για την τέχνη της από τον Λάζαρο Πάντο, παράλληλα με τις σπουδές


στην ιταλική φιλολογία. Οι ανησυχίες της στη ζωγραφική κρατούν από τα παιδικά


της χρόνια. H εξάσκησή της ήταν καθημερινή. Από τότε έχουν εξελιχθεί βέβαια οι


εικαστικές της θέσεις, ωστόσο οι λεπτομέρειες των παραστάσεων γύρω της πάντα


κρατούσαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη θεματολογία της. Αν και τα τελευταία


δεκατρία χρόνια ζει στην Αθήνα, προτίμησε οι οκτώ ατομικές εκθέσεις της να


ζωντανέψουν σε πόλεις της περιφέρειας και σε νησιά. «Εκεί αγκαλιάζουν πιο


ελεύθερα τις εκθέσεις, χωρίς τα στερεότυπα της πρωτεύουσας. Οι επισκέπτες


είναι πιο ανοιχτοί και διαθέτουν περισσότερο χρόνο συζητώντας και


παρατηρώντας. Αλλά και εγώ από τη μεριά μου προσπαθώ να εμπνέομαι από την πόλη


που με φιλοξενεί αντλώντας στοιχεία από την αρχιτεκτονική και την καθημερινή


της ζωή».


INFO


H έκθεση της Αμαλίας Λιάμη θα λειτουργήσει έως και τις 15 Αυγούστου στο «Art


Cafe» της Δημοτικής Πινακοθήκης της Κέρκυρας.