********* ********************** DSV Blog

Πέμπτη, Ιανουαρίου 14, 2010

Στις Όμορφες και Ζεστές Νύχτες με τον Ηρακλή...

Ήταν νομίζω χειμώνας του 1997.

Ζητώ συγνώμη από την τότε Μαθήτρια μου, αλλά δεν θυμάμαι το όνομά της. Μάλλον όμως ήταν φοιτήτρια της ΑΣΟΕ και ήθελε να μάθει και Υπολογιστές. Στο 3ο Μάθημα, που είχε πάρει κάποιο θάρρος μου λέει " Τι θα κάνεις Αύριο Παρασκευή? Έχεις Κανονίσεις με την Παρέα σου ?" Όχι της λέω... αλλά μάλλον κάπου θα πάμε με Live μουσική. Α, ωραία μου λέει... αν θέλετε ελάτε στην Μπυραρία που δουλεύω... έχουμε καλή Live Μουσική.

Τι είχαμε να χάσουμε. Μία βραδιά ήταν. Και αν δεν ήταν καλά, ήταν τόσο Δυνατή η Παρέα ώστε πάλι θα περνούσαμε Όμορφα. Μπυραρία όμως σκέφτηκα. Εγώ μπύρα δεν πίνω. Αλλά θα έχει και άλλα Ποτά. Ξεκινήσαμε λοιπόν την Ανηφόρα για τον Βύρωνα. Τέρμα Φορμίωνος. Εγώ μπροστά με την Μηχανή... και ακολουθούσαν οι Άλλοι με τα Αυτοκίνητα. Φτάνουμε κατά τις 10 για να βρούμε τραπέζι το οποίο είχαμε κλείσει αλλά επειδή ήταν μικρό το μαγαζί αν δεν πήγαινες μέχρι 10:30 το δίνανε Αλλού. 1η Εντύπωση Φοβερή. Ξύλινη Επένδυση... και κάδρα που θύμιζε από αυτές τις όμορφες Live μπυραρίες του Λονδίνου. Στο βάθος 2 καρέκλες και 2 Stand για Μικρόφωνα. Το Τραπέζι μας... κολλητά.

Ενώ άρχισε να ζεσταίνεται το Κλίμα χαμηλώνουν τα φώτα και βγαίνει ο Ηρακλής. Ρε, αυτός μοιάζει με τον Περίδη (από ότι μας είπε μετά Συνέχεια του το λέγαν Αυτό)... σιγοψιθύριζαν όσοι τον έβλεπαν 1η φορά. Εγώ δεν τον έβλεπα 1η φορά αλλά για Πολλοστή. Βέβαια όχι στην Μπυραρία, αλλά στις συναυλίες των Κατσιμιχαίων που όπως θα ξέρετε οι περισσότεροι, τις έτρωγα με το κουτάλι. Δεν ήμουνα όμως σίγουρος μέχρι που Ταπεινά μας το επιβεβαίωσε και Αυτό.

Δεν θα το πιστέψετε αλλά τα 10 πρώτα τραγούδια ήταν από τα Καλύτερα τραγούδια της Παρέας. Λες και το είχαμε κάνει Παραγγελία. Οι Κατσιμιχαίοι είχαν την τιμητική τους βέβαια, Πυξ Λαξ, Σαβόπουλος, Αλεξίου, Μάλαμας, Αρβανιτάκη .... και ένα σωρό Άλλοι. Ότι ακριβώς ... όχι μόνο άκουγε, αλλά Θαύμαζε η Παρέα ή οποία ενώ ξεκίνησε με 4 - 5 Άτομα κάθε Παρασκευή μεγάλωνε και έφτανε Πολλές φορές να κλείνουμε τα 2 μεγαλύτερα Τραπέζια.

Από την 1η κιόλας Παρασκευή όχι μόνο γνωρίσαμε αλλά και δεθήκαμε με τον Ηρακλή. Πραγματικά Παρείστικη ατμόσφαιρα. Σε μερικά τραγούδια επειδή καθόμασταν κοντά στο μικρόφωνο, ακουγόμουν τόσο δυνατά που σχεδόν τον σκέπαζα και αντί να τα πάρει, μου έκλεινε το Μάτι και με το χιούμορ του μου έδινε να καταλάβω ότι πρέπει να κατεβάσω...

Μετά βέβαια από μερικές Παρασκευές, που με ήξερε καλά και ποια τραγούδια Γουστάρω πολύ μου έκανε και Πάσες. Και η ατμόσφαιρα μέσα στην Μπυραρία... Καταπληκτική. Πραγματικά Μουσική Σκηνή.

Να φανταστείτε ότι είχαμε ενθουσιαστεί τόσο πολύ μαζί του, ώστε Ο Γιώργος και η Χριστίνα δεν μπορούσαν να ελέγξουν τα "Στερητικά Σύνδρομα" και τον "ακολούθησαν" εκείνο το Καλοκαίρι στην Αμοργό που έπαιζε σε κάποιο Μπαράκι.

2 ολόκληρα χρόνια ακολούθησαν με την Καταπληκτική Ερμηνεία του Ηρακλή. Κάθε Παρασκευή. Και μερικές φορές και Σάββατο. Δεν αλλάζαμε. Σπάνια πηγαίναμε Αλλού. Θα μου πείτε... Καλά Αλλού δεν παίζανε τέτοια τραγούδια ? Μπορεί... αλλά είχαμε πάει και σε άλλες σκηνές, και ποτέ δεν ακούγαμε τόσο πολλά τραγούδια που ταιριάζαν με τα γούστα μας. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν και η Ζεστή Ατμόσφαιρα που μας μετέδιδε ο Ηρακλής. Γιατί εκτός από πολύ Καλός Καλλιτέχνης... ήταν (και προφανώς είναι ακόμα) πολύ καλό Παιδί. Σημαντικό αυτό για Live Σκηνή.

Τον ξαναβρήκα μετά από 10 χρόνια τυχαία στο Fb. Βέβαια χωρίς φωτό δεν μπόρεσε να με θυμηθεί αλλά ελπίζω διαβάζοντας την σημερινή Ανάρτηση να με θυμηθεί. Να Μας Θυμηθεί.

Διάβασα σε κάποιο Site που είδα στο Fb Κλικ Εδώ... ότι έβγαλε Καινούριο CD με συμμετοχή του Παντελή Θαλασσινού και του Βασίλη Λέκκα. Σίγουρα θα πάω να το Αγοράσω. Το Χρωστάω σε εκείνα τα 2 Υπέροχα Χρόνια. Το Χρωστάω στον Ηρακλή που μας ζέσταινε τις Κρύες Νύχτες του Χειμώνα... Και είμαι σίγουρος ότι θα είναι και Πολύ Ωραίο και Ξεχωριστό.

Αν ρωτούσα την Παρέα μου "Πιο τραγούδι θα βάλω στην Ανάρτηση με τον Ηρακλή ?"... είμαι σίγουρος ότι όλοι θα απαντούσαν με μία Φωνή. Ήταν το τραγούδι που πάντα μας το Αφιέρωνε... Ήταν το τραγούδι της Παρέας μας !!! Και βλέποντάς τον με την Κιθάρα και την Φυσαρμόνικα... μου έρχονται Εικόνες από τότε και είναι σαν να το Ακούω....



Αύρα

Στίχοι: Δημήτρης Παναγόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Παναγόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Παναγόπουλος



Από την πόρτα σα θα βγω
θα δω τον ήλιο στρογγυλό
και με το όμορφο στερνό χαμόγελό σου

Μια καλημέρα θα σου πω
μετά θα φύγω, θα χαθώ
και ίσως με ξαναδείς μονάχα στ' όνειρό σου

Γιατί είμ' αέρας που περνά
μέσα στης πόλης τα στενά
και κάνει τα κλειστά παράθυρα να τρίζουν

Γιατ' είμαι αύρα εσπερινή
πνοή καθάρια ζωντανή
που κάνει τα γερμένα φύλλα να θροΐζουν

Φεύγω ψηλά για το βουνό
κι ύστερα πέφτω στο γκρεμό
και ταλαντεύομαι στα βάθη και στα ύψη

Και κουβαλάω μες τη σιγή
μιαν ανυπόταχτη κραυγή
και κάποια ανείπωτη ελπίδα που 'χεις κρύψει





Γιατί είμ' αέρας που περνά
μέσα στης πόλης τα στενά
και κάνει τα κλειστά παράθυρα να τρίζουν

Γιατ' είμαι αύρα εσπερινή
πνοή καθάρια ζωντανή
που κάνει τα γερμένα φύλλα να θροΐζουν

Γιατί είμ' αέρας που περνά
μέσα στης πόλης τα στενά
και κάνει τα κλειστά παράθυρα να τρίζουν

Γιατ' είμαι αύρα εσπερινή
πνοή καθάρια ζωντανή
που κάνει τα γερμένα φύλλα να θροΐζουν



Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Τρίτη, Ιανουαρίου 12, 2010

Μες του μυαλού μου το Βυθό...

Ακριβώς με την Ανάποδη Σειρά...
Το είχα αναφέρει και σε μια άλλη ανάρτηση, ότι από μικρό παιδί ήθελα να μιλάω με τραγούδια. Γι' αυτό πάντα έδινα μια προσοχή στο στίχο. Γι' αυτό τον τελευταίο καιρό έχω σχεδόν πάντα σε κάθε ανάρτηση ένα τραγούδι.

Προτιμώ πολλές φορές να μιλάω με τραγούδια, γιατί η "υφή" του στίχου ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία μου και με τον τρόπο σκέψης μου. Ποτέ δεν μου άρεσε να παίρνω και να δίνω "μασημένο" λόγο. Θέλω πάντα να αφήνω κάτι να βγάλει και ο παραλήπτης. Όπως το νιώθει στην ψυχή του. Ανάλογα με το τι έχει "Μες του μυαλού του το βυθό".

Τόσο καιρό που ψάχνω βίντεο για να βρω για τις αναρτήσεις μου, βλέπω στα σχόλια (των βίντεο), πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις. Ανάλογα με το τι σκέφτεται ο καθένας εκείνη τη στιγμή. Τι περνάει... Πως αισθάνεται... αλλά και τις εμπειρίες του, τον τρόπο ζωής του και τον τρόπο σκέψης του. Άλλωστε τα τραγούδια λένε τόσα πολλά !!!

Βέβαια σ' έναν φίλο μου δεν αρέσει. Μου είπε ότι "Από τότε που άρχισες να βάζεις τα Βίντεο το χάλασες. Δεν ακούω τα τραγούδια, ούτε διαβάζω τους στίχους". Τότε του λέω... "Μην διαβάζεις τίποτα, γιατί αυτά που γράφω χωρίς να ακούς το τραγούδι και να διαβάζεις τους στίχους δεν έχει νόημα". Δεν ακούει καθόλου τέτοια μουσική, και όταν μπαίνει στο αυτοκίνητό μου βάζει το MP3 Player στη σιγή. Αλλά δεν πειράζει, με αυτόν τα λέω στο τηλέφωνο. Με αυτούς που θέλω να "Μιλάω" θέλω να "Μιλάω" έτσι.

Όπως και ο Αλκίνοος, που είναι ο Συνθέτης και Στιχουργός του παρακάτω τραγουδιού, όταν σε μια συνέντευξη είχε ρωτηθεί "Δεν σε βλέπουμε συχνά να δίνεις συνεντεύξεις... Γιατί?", απάντησε... "Τι να πω άλλο... δεν έχω τι να πω.... νιώθω ότι Φλυαρώ τόσο πολύ με τα τραγούδια μου, που πραγματικά δεν έχω τι άλλο να πω !!!"

Ας μην φλυαρήσω λοιπόν και εγώ περισσότερο...



..................................................................
Πέρασαν μέρες χωρίς να στο πω
"Το σ' αγαπώ δυο μόνο λέξεις..."
αγάπη μου,πως θα μ' αντέξεις,
που 'μαι παράξενο παιδί σκοτεινό.

Πέρασαν μέρες χωρίς να σε δώ,
κι αν σε πεθύμησα δε ξέρεις.
"Κοντά μου πάντα θα υποφέρεις..",
σου το 'χα πει ένα πρωί βροχερό.

Θα σβήσω το φως κι όσα δε σου χω χαρίσει
σε ένα χάδι θα σου τα δώσω.
κι ύστερα πάλι θα σε προδώσω,
μες στου μυαλού μου το μαύρο βυθό.



Θα κλάψεις ξανά που μόνη θα μείνεις
κι εγώ πιο μόνος κι από μένα,
μες σε δωμάτια κλεισμένα,
το πρόσωπό σου θα ονειρευτώ,
γιατί μες στο όνειρο μόνο ζω.

Στα σοβαρά μη με παίρνεις ειν' το μυαλό μου θολό
είναι και ο κόσμος μου αστείος.
Κι όταν με βαρεθείς τελείως
ψάξε αλλού να με βρεις όπως με θες.

Και εγώ που αγάπησα πάλι την ιδέα σου μόνο
και κάποιο στίχο που σου μοιάζει,
κοιτάζω έξω και χαράζει...
έγινε το αύριο πάλι χθες.

Θα σβήσω .....


Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου


Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Δευτέρα, Ιανουαρίου 11, 2010

Ποτέ σου μην κοιτάς τον άλλον μες τα μάτια...

(Βάζω πάλι μια Παλιότερη Ανάρτηση για να μπω στο Mood... Γιατί θέλω να γράψω... αλλά δεν μου βγαίνει... Και με αυτή την Ανάρτηση Κάνω μια Εισαγωγή... Ελπίζω να μην μείνει μόνο Εισαγωγή...)

Γιατί όταν λέμε ψέματα χαμηλώνουμε τα μάτια; Γιατί όταν θέλουμε να αποφύγουμε να πούμε κάτι, κοιτάμε αλλού;

Εχθές, μια φίλη όταν της έγραψα " Όλα είναι.... "Μες του μυαλού σου το Βυθό" !!!"... μου απάντησε... "Το ξέρω.το μόνο σίγουρο είναι αυτό!!

Πότε θα βγουν στην επιφάνεια δε ξερω..!!!". Τότε λοιπόν αμέσως της ανταπαντώ "Βγαίνουν με το χαμόγελό σου, και απ' τα μάτια σου". Αυτή λοιπόν η ανταλλαγή των μηνυμάτων ήταν και η έμπνευση για την σημερινή μου ανάρτηση.

Τα Μάτια όπως λένε είναι ο Καθρέφτης της ψυχής. Τα λένε όλα. Δεν μπορούν να πούνε ψέμματα. Γι αυτό πολλές φορές λένε άλλα πράγματα από αυτά που εκστομίζουμε. Πράγματα ανείπωτα. Ακόμα κι αυτά που φοβόμαστε να ψιθυρίσουμε στον ίδιο μας τον εαυτό.

Ακόμα όμως και όταν είμαστε απόλυτα ειλικρινής για τον εαυτό μας, τα μάτια γίνονται πάλι καθρέφτες. Καθρέφτες συναισθημάτων, καθρέφτες εκφράσεων... όταν η γλώσσα δένεται και τα χείλη ματώνουν από το δάγκωμα.

Πόσο δύσκολη είναι η αλήθεια; Πόσο δυσεύρετη είναι; Ενώ θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο, έχει καταλήξει να προκαλεί φοβικά συναισθήματα. Και ενώ θα έπρεπε να την καλοδέχονται, οι περισσότεροι την αποφεύγουν. Πάντα όλοι στη ζωή τους ψάχνουν να βρουν κάποιον να τους καταλαβαίνει, αλλά όταν τον βρίσκουν δεν το αντέχουν, γιατί δεν μπορούν να κρυφτούν.

Έτσι λοιπόν οι Άνθρωποι σταμάτησαν να κοιτούν στα μάτια. Από τη μία να μην φανερώσουν τα μυστικά τους, και από την άλλη για να μην γίνουν παραλήπτες μια δυσάρεστης Αλήθειας.

Αυτό τους έγινε συνήθειο. Φυσιολογικό. 

Και όταν αντιμετωπίζουν την Ειλικρίνεια αντιδρούν.

Αισθάνονται άσχημα. Φοβούνται.





Έμαθαν λοιπόν να ζούνε σ' ένα ψέμα σιωπής. Σε μια αυταπάτη. Σε μια βολική θαμπάδα.

Ότι άλλο, ότι αληθινό..... το Σπάζουνε κομμάτια !!!

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Καθρέφτης

Μια μέρα ήρθε στο χωριό γυναίκα ταραντούλα
κι όλοι τρέξαν να τη δουν.
άλλος της πέταξε ψωμί
κι άλλοι της ρίξαν πέτρα
απ' την ασχήμια να σωθούν.

Κι ένα παιδί της χάρισε ένα κόκκινο λουλούδι,
ένα παιδί
Ένα παιδί της ζήτησε να πει ένα τραγούδι,
ένα παιδί

Κι είπε ποτέ σου μην τους πεις
τι άσχημοι που μοιάζουν,
αυτοί που σε σιχαίνονται
μα στέκουν και κοιτάζουν.

Κι είπε ποτέ σου μην κοιτάς
τον άλλον μες τα μάτια,
γιατί καθρέφτης γίνεσαι
κι όλοι σε σπαν' κομμάτια.




Μια μέρα ήρθε στο χωριό
άγγελος πληγωμένος.
Τον φέρανε σε ένα κλουβί
κι έκοβε εισιτήριο ο κόσμος αγριεμένος,
την ομορφιά του για να δει.

Κι ένα παιδί σαν δάκρυ ωραίο αγγελούδι,
ένα παιδί
Ένα παιδί του ζήτησε να πει ένα τραγούδι,
ένα παιδί

Κι είπε αν θέλεις να σωθείς
από την ομορφιά σου,
πάρε τσεκούρι και σπαθί
και κόψε τα φτερά σου.

Κι είπε ποτέ σου μην κοιτάς
τον άλλο μες τα μάτια,
γιατί καθρέφτης γίνεσαι
κι όλοι σε σπαν' κομμάτια.



Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Μου άργησες πολύ, πες μου πως θα 'ρθεις Πριν να σβήσουνε οι φάροι...

Δεν πετάει φτερό στο πέλαγο

Και μαντάτο απ' την Αθήνα

Τι να θυμηθώ απ' τα μάτια σου

Που 'χω να τα δω ένα μήνα


Στ' άγρια σοκάκια της ψυχής

Ψάχνω μα δε σ' ανταμώνω

Α να κοιμηθώ να σ' ονειρευτώ

Που με ξέχασες και λιώνω


Ούτε που σαλεύει το νερό

Ούτε μου μιλούν οι γλάροι

Μου άργησες πολύ, πες μου πως θα 'ρθεις

Πριν να σβήσουνε οι φάροι




Το έχω ξαναπεί και παλιότερα... ότι δεν τα βάζω με το Κάρμα. Το αφήνω στωικά να διαβεί μπροστά μου, να με πάρει από το χέρι και να με Καθοδηγήσει...

Μία παλιότερη Ανάρτηση (14 Αυγούστου) μετά Από την Συναυλία της Εύας (Αν σε πιάσω και Εσένα τώρα που σε θυμήθηκα. Ναι Εύα, για σένα το λέω).

Το Mood, περίπου το ίδιο... Αλλά για διαφορετικούς Εντελώς Λόγους. Οι Στίχοι όμως ταιριάζουν Απόλυτα.

Πως μας βρίσκουν όμως έτσι τα Τραγούδια... ή Μήπως τα Βρίσκουμε Εμείς ???




Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Μέσα σε 2 Εβδομάδες... έφτασε τις 200 Προβολές !!!



Αυτό το Βίντεο μου το Ζήτησε μια Φίλη μου ... και της το Χάρισα στην Γιορτή της, Αντί για Χρόνια Πολλά.......

Σήμερα, μόλις σε 2 Εβδομάδες, έπιασε τις 200 Views και είναι το Νο 1 Βίντεό μου. Γι' αυτό λοιπόν το Ξαναβάζω !!!

Ξέρω ότι είναι από το Τραγούδι η Ζήτηση ... και δεν είναι από τον Δημιουργό... αλλά να μην το Χαρώ και Εγώ Λίγο ???

(Έχει Απόλυτη Σχέση και με την Προηγούμενη Ανάρτηση...)




Καρδιά μου καημένη

Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Πρώτη εκτέλεση: Βούλα Πάλλα
Άλλες ερμηνείες: Ελευθερία Αρβανιτάκη


Καρδιά μου καημένη
πώς βαστάς και δε ραγίζεις
στον ψεύτη ντουνιά
τόση απονιά που αντικρίζεις

Ησυχία και χαρά μέσα στη ζωή
δεν έχω νιώσει
και μι' αγάπη ακόμα που 'χα πιστέψει
μ' έχει πληγώσει

Δε με πόνεσε κανείς
δε με πόνεσε κανείς
ούτε στιγμή μες στη ζωή μου
μες στους δρόμους ξαφνικά
κάποιο πρωί
θα βγει η ψυχή μου

Καρδιά μου καημένη
πώς βαστάς και δε ραγίζεις
στον ψεύτη ντουνιά
τόση απονιά που αντικρίζεις



Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share
Για σχόλια πατήστε στην λέξη .... " σχόλια "

Κυριακή, Ιανουαρίου 10, 2010

Θέλω να γυρίσω, μα ο Παράδεισος Κλειστός...

Ήμουν έτοιμος να γράψω τόσα Πολλά, αλλά ένα μήνυμα ενός φίλου με καθησύχασε κάπως...

Τελικά, Πόσο έχουμε μπλεχτεί ???... Πόσο έχω Μπλεχτεί ??? Ευτυχώς ξέρω τι με Περιμένει... και το Ξεπερνάω πιο Εύκολα Πλέον ... αλλά το Τραύμα ξύνεται και η Αιμορραγία δεν Σταματάει... !!!

Τι να κάνω ? Πως να Μιλήσω ? Πως να Συμπεριφερθώ ?

Όποιον και να ρωτήσετε δεν θα σας πει την ίδια Απάντηση. Ευτυχώς εγώ έδωσα την απάντηση Μικρός και τουλάχιστον δεν Αναρωτιέμαι....

Όπως και να Φερθώ ... ότι και να Κάνω ... Πρέπει να Ακολουθήσω έναν Δρόμο. Αυτόν την ΑΛΗΘΕΙΑΣ !!!



Και Κάποτε ... μπορεί Αργά... μπορεί μετά από Αδικίες και Κακουχίες.... θολά στην Αρχή... αλλά θα φανεί το Δίκιο !!! Και θα μείνει Αυτό για το οποίο Αγωνίζομαι !!!

Τι ??? Δεν είναι Καλό να λες Αλήθειες ??? Τις Σκεπάζουν με Ψέμματα ??? Γίνεσαι Μισητός ??? .......

Το Ξέρω ... αλλά εγώ ούτως ή άλλως δεν Μένω Εδώ.... αλλά.......

....Μένω Εκτός

Μένω εκτός, θυμάμαι ονόματα
τρέχω με ταχύτητα φωτός.
Μένω εκτός σαν κάτι στόματα
που 'διωξε απ' τον κόσμο ένας λωτός.

Τα βράδια μου τα εργένικα
τραγούδια λέω αρμένικα
θέλω να γυρίσω
μα ο παράδεισος κλειστός.




Μένω εκτός, θυμάμαι ονόματα
τρέχω με ταχύτητα φωτός.
Μένω εκτός σαν κάτι στόματα
που 'διωξε απ' τον κόσμο ένας λωτός.

Τα βράδια μου τα εργένικα
τραγούδια λέω αρμένικα
θέλω να γυρίσω
μα ο παράδεισος κλειστός.

Τα βράδια μου τα εργένικα
τραγούδια λέω αρμένικα
θέλω να μιλήσω
μα είν' ο τόπος μου σβηστός.

Μένω εκτός, μιλάω με σύρματα
στη σιωπή ζυγιάζω σαν αητός.
Μένω εκτός σαν κάτι σχήματα
που 'φτιαξε στην άμμο ένας πιστός.


Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Ara Dinkjian
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη

I was walking around, just a face in the crowd, Trying to keep myself out of the rain...

.
Κι' όπως θα έλεγε και η Anna Vera στα ΕλληνοΧιλιανά... " Feooosss " !!!
These Days - Bon Jovi

I was walking around, just a face in the crowd
Trying to keep myself out of the rain
Saw a vagabond king wear a styrofoam crown
Wondered if I might end up the same
There's a man out on the corner
Singing old songs about change
Everybody got their cross to bare, these days

She came looking for some shelter with a suitcase full of dreams
To a motel room on the boulevard
Guess she's trying to be James Dean
She's seen all the disciples and all the "wanna be's"
No one wants to be themselves these days

Still there's nothing to hold on to but these days



These days - the stars seem out of reach
These days - there ain't a ladder on these streets
These days - are fast, love don't last in this graceless age
There ain't nobody left but us these days





Jimmy shoes busted both his legs, trying to learn to fly
From a second story window, he just jumped and closed his eyes
His momma said he was crazy - he said momma "I've got to try"

Don't you know that all my heroes died
And I guess I'd rather die than fade away

These days - the stars seem out of reach
But these days - there ain't a ladder on these streets
These days are fast, love don't lasts-in this graceless age
Even innocence has caught the morning train
And there ain't nobody left but us these days


I know Rome's still burning
Though the times have changed
This world keepd turning round and round and round and round
These days

These days - the stars seem out of reach
But these days - there ain't a ladder on these streets
These days are fast, love don't lasts-in this graceless age
Even innocence has caught the morning train
And there ain't nobody left but us these days

These days - the stars seem out of reach
These days - there ain't a ladder on these streets
These days - are fast, nothing lasts
There ain't no time to waste
There ain't nobody left to take the blame
There ain't nobody left but us these days





Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Παρασκευή, Ιανουαρίου 08, 2010

300.... του DSV !!!


Το Πρόβλημα της Ανάλυσης Ξεπεράστηκε... Σε HQ Mode (Κουμπί κάτω δεξιά...) η Ανάλυση είναι Αρκετά Καλή.

Δεν θα γράψω Σχόλια προς το Παρόν... Ίσως Αργότερα ή άλλη Μέρα... (Ελπίζω πριν Φύγω).

Γιατί έχω να γράψω.... ΠΟΛΛΑ !!! Αλλά ελπίζω τα Περισσότερα να τα ΛΕΕΙ το Βίντεο...

Σας Ευχαριστώ !!!







Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Πέμπτη, Ιανουαρίου 07, 2010

Browser με Μικρογραφίες όλων των Αναρτήσεων ...

1 - 2 - 3






1 - 2 - 3





1 - 2 - 3






Σήμερα ήμουν πολύ στεναχωρημένος το πρωί, γιατί το βίντεο με τις 300 Αναρτήσεις... δεν πήγε Καλά.

Ενώ μου πήρε πολλές ώρες να το Ετοιμάσω και ενώ στο PC φαινόταν πολύ Ωραίο... στο YouTube που το ανέβασα... δεν είχε πολύ καλή Ποιότητα και τα γράμματα ήταν Θολά. Άρα μάλλον θα παραμείνω στην Εναλλαγή Εικόνων όπως και στο Προηγούμενο Βίντεο.

Ωραίο θα βγει και Αυτό αλλά θέλω να Κάνω Πάντα κάτι καινούριο. Δεν θέλω να Επαναλαμβάνομαι αλλά τι να κάνω. Ήταν πολύ δύσκολο αυτό που ήθελα να κάνω...

Από την Άλλη όμως αυτό που είχα στο μυαλό μου Πολύ καιρό Τώρα.... υπάρχει μεγάλη Πιθανότητα να Υλοποιηθεί. Οπότε ο Κόπος που χρειάστηκε για να κάνω Όλες τις Αναρτήσεις Εικόνες... δεν πήγε Χαμένος. Ήθελα να βάλω έναν Εύχρηστο Browser με εικόνες των Αναρτήσεων, οπότε ο χρήστης να πηγαίνει στην Ανάρτηση που θέλει με ένα απλό Κλικ.

Αν πατήσει πάνω στην εικόνα (την μικρογραφία) τότε η εικόνα μεγεθύνεται. Την βλέπει Ολόκληρη σε όλη την Οθόνη και αν του αρέσει, επιστρέφει στον Browser, και με τον Αντίστοιχο Αριθμό 1, 2, ή 3 πηγαίνει με ένα μόλις Κλικ... στην Αντίστοιχη Ανάρτηση για να την Διαβάσει Ολόκληρη....


Ελπίζω να σας Αρέσει !!!




Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Τετάρτη, Ιανουαρίου 06, 2010

Σε λίγο το Αφιέρωμα για τις 300 Αναρτήσεις...



... Αύριο, Μεθαύριο, το πολύ μέχρι το Σαββατοκύριακο θα Αναρτηθεί το Νέο Βίντεο-Αφιέρωμα για την Συμπλήρωση των 300 Αναρτήσεων στο Blog μου. Τελικά πάλι στην ίδια Μουσική του Clint Mansell. Μάλλον με αυτή θα κάνω όλα τα αφιερώματα...


Θα περιέχει τις τελευταίες 100 Αναρτήσεις. Για τις Προηγούμενες έχει γίνει Αφιέρωμα ήδη.


Για να τα Θυμηθούμε σας ξαναβάζω το Προηγούμενο Βίντεο των 200 Αναρτήσεων.

Σας Ευχαριστώ !!!







Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Τρίτη, Ιανουαρίου 05, 2010

Τέρας της οικογένειας, Ανούσιας ευγένειας με ψευτο-υποταγή...

Τι να γράψω τώρα γι' αυτό το Τραγούδι...

Τι να πρωτοσχολιάσω...

Μετά λένε... Πάει Αυτή μεγάλωσε τώρα... Αποσύρθηκε....

Τι λέτε βρε Γελοίοι Μεσημεριανοί και Πρωινοί Κατακαημένοι... Θα μπορούσε αυτό το Αριστούργημα να το Γράψει η Χαρούλα πριν τα Σαράντα της ??? Θα μπορούσε στην φρεσκάδα των 25 να βγάλει όλο αυτόν τον Λυγμό που νιώθει ??? Ή ακόμα και στα 30 ???....

Όχι... όχι... Δεν μαθαίνονται όλα από τα Βιβλία και από τα Διαβάσματα... Πρέπει να τα Ζήσεις... να Πονέσεις ... να Διαλυθείς... να νιώθεις ότι Τελειώνεις αφού συνθλίβονται τα όνειρά σου...

Εγώ τώρα στα 39 μου την καταλαβαίνω.... και πιστεύω όχι Απόλυτα... και αυτό είναι που Φοβάμαι. Ότι στη Συνέχεια έχει και Άλλη Απογοήτευση... και άλλο Βάθος ο Πάτος... και άλλο Όνειδος !!! Αλλά το μόνο που ίσως με σώσει είναι ότι μετά από Όλα αυτά που Πέρασα, και πολύ ωραία τα μεταδίδει η Χαρούλα... μπορώ να προσέχω... αφού τώρα ξέρω Καλύτερα, γιατί.... Μεγάλωσα !!!

Και δεν νιώθω καθόλου " Μεγάλος "... Αλλά Ώριμος !!!

Πριν μερικούς μήνες σε μία Μαθήτριά μου που της Έφτιαχνα το Λάπιτοπ, όπως χαρακτηριστικά το έλεγε, την ρώτησα... πως νιώθει τώρα που τελειώνει το Πανεπιστήμιο και περνάει στην Μετά Φοιτητική Εποχή... Πως Σκέφτεται τον Εαυτό της στα 30. Παντρεμένη με 2 - 3 Κουτσούβελα ???

Ευτυχώς μου έδωσε πιο Υγιή Απάντηση από τις Κοπέλες της Εποχής μου στις Αρχές της Δεκαετίας του 90. Να μην Σχολιάσω Καλύτερα τα Όνειρα των Νέων Γυναικών (Τότε). Κοιτάξτε λίγο δίπλα σας και θα δείτε... Και να σας πω... Αυτές είναι τώρα γύρω στα 40... που πάει να πει ότι μπορεί να έχουν και παιδιά από 2 - 3 ετών... έως και 20 !!! Ωχ Παναγία μου... η Γενιά του " Ρόδα Τσάντα και Κοπάνα" της 10ετίας του 80... τώρα ρυθμίζει το Μέλλον αυτού του Τόπου.

Προσοχή Μικρές... Προσοχή... Ευτυχώς η Εύη μου είπε ότι στα 30 της, δεν την ενδιαφέρει αν θα είναι Παντρεμένη και με Παιδιά, αλλά αυτό που την ενδιαφέρει είναι ότι ... οτιδήποτε και να έχει Κάνει να το έχει Κάνει καλά, και αυτό να την Κάνει Ευτυχισμένη...


" Γι' αυτό σε Γουστάρω " της είπα για Πολλοστή μέχρι εκείνη την ημέρα φορά (ίσως η μόνη Μαθήτρια ή από τις λίγες Μαθήτριες που θα έλεγα κάτι τέτοιο αφού οι περισσότερες θα το παίρνανε και Πονηρά και θα μου το χρέωναν ή σε Πέσιμο ή σε Πλάκα. Δηλαδή, να μιλάς Σοβαρά και Σωστά χωρίς να την Πέφτεις δεν γίνεται ??? . Μην νομίζετε ... και η Σημερινή Γενιά δεν έχει ξεφύγει από αυτή την Κομπλεξική Γραικύλα !!! Και ίσως τώρα να είναι και Χειρότερα. Γιατί Σήμερα ..... " Στόχος είναι τα Λεφτά... Έτσι είπε ο Μπαμπάς... έτσι είπε και η Μαμά !!! " )

Το Παράδειγμα με την Εύη το ανέφερα για να πω ότι όλο αυτό το Άγχος με τον Χρόνο είναι γεμάτο από Ανούσιες Κοινωνικές Π@π@ριές που μας έχει φορτώσει η Προηγούμενη Γενιά. Και στηρίζεται Ακριβώς στον Κομπλεξισμό της Μάνας και του Πατέρα... που μεγάλωσαν στον Κομπλεξισμό της Δικιάς τους Μάνας και του Δικού τους Πατέρα...

Έτσι τα βρήκαμε... έτσι τα Κάνουμε.

Μπράβο ρε... και η εξέλιξη της Ανθρωπότητας πως θα επέλθει ??? Ποια Ανθρωπότητα ρε Π@π@ρα θα μου έλεγε Κάποιος ...

Ε, βέβαια Ξέχασα. Όλα Αρχίζουν και Τελειώνουν στα Ασφυχτικά Όρια, που οι βαριές Αλυσίδες, μας Αφήνουν να φτάσουμε.

" Αυτοί αυτό Βλέπουν, κι' έτσι αυτό Κάνουν.... Μέχρι εκεί Μπορούν, οπότε Μέχρι εκεί Φτάνουν "... ΑΕ.

Ξέφυγα πάλι και αν αφεθώ θα γράψω 2 - 3 σελίδες Ακόμα.... Απλά το Παραπάνω παράδειγμα το ανέφερα για να επισημάνω ότι δεν είναι κακό που Μεγαλώνουμε... Δεν είναι Κακό... Αρκεί να αφήνουμε κάποια Σημάδια για να μπορούν οι Επόμενοι να βρουν από Αυτά τον δικό τους Δρόμο...

Όταν λοιπόν η Εύη μου είπε αυτό για τα 30 Χρόνια της... της είπα για να μην την πιάνει Άγχος ότι από τα 23 της και μετά πρέπει να τρέχει σε έναν αδηφάγο αγώνα δρόμου με στόχους, με κανόνες και με πρέπει....... και της είπα και Τούτο...

" Εγώ στα 20 μου σκεφτόμουνα τον Εαυτό μου στα 30 Παντρεμένο με 2 Παιδιά.... και νιώθω ότι τώρα που φτάνω τα 40 μου... ότι θα ξαναζήσω μια δεύτερη Νεότητα των 20 !!!!"....

.... απλά διαφορετικά ..... γιατί Τώρα............

Μεγάλωσα

Στίχοι: Αλεξίου Χαρούλα
Μουσική: Αλεξίου Χαρούλα
Ερμηνευτές: Αλεξίου Χαρούλα


Μεγάλωσα
Στο τέρας της πόλης
Ήπια φόβο,ήπια μολυνση,ήπια ψέμα
Κατάπια λόγια λιπαρά
Ξεγλίστρησα από τον πόθο μου να μάθω
Κορόιδεψα την δίψα μου να δω ... γιατί είμαι εδώ
Μεγάλωσα
Με αισθήματα χημείας,με στυλ δοσοληψίας
Με βλέμματα συμπάθειας
Και άσκοπης προσπάθειας να είμαστε καλοί

Εμείς ; Άλλο εμείς. Άλλοι εμείς.....

Πάντα γι` άλλα μιλάμε-Πάντα γι` άλλους μιλάμε.

Πάντα γι` άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε.




Μεγάλωσα
Τέρας της οικογένειας
Ανούσιας ευγένειας με ψευτο-υποταγή

Ηθοποιός παιδί στο ρόλο του μεγάλου
Δεν σου μιλώ για βία, μιλάω για βιασμό
Να ζεις την εφηβεία σημαίνει πόλεμο
Με μια εφηβεία λάσπη,στο σιχαμένο άστυ
Ενήλικας μετά νευρωτικός
Πάντα γι` άλλα μιλάμε- Πάντα γι` άλλους μιλάμε.

Πάντα γι` άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε.

Μεγάλωσα
Σύνδεση otenet
Μετά στα Silhouette
Σκεπάζουμε τους πόνους με φαϊ
Τα όνειρα σε σύνθλιψη, αργότερα η κατάθλιψη
Φρικιό του Εγώ με τσαμπουκά ναυαγό
Πάμε γι` άλλα
Βάλτο στα πόδια-πονάει πολύ
Σε φτύνω σε φιλώ-δεν σε πάω μα σ` αγαπώ
Παράνοια-διάνοια-επιφάνεια
Στεριά- Πιάσαμε στεριά- Πιάσαμε στεριά
Δάκρυα ... καυτά μου δάκρυα
Ο πόνος μαλακώνει
Δάκρυα ... καλά μου δάκρυα- Βιολογικός καθαρισμός


Πάντα γι` άλλα μιλάμε- Πάντα γι` άλλους μιλάμε
Πάντα γι` άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε

Μεγάλωσα
Αγάπη πριν το Άλφα
Και κάτω απ` το μηδέν το υποσυνείδητό μου
Το χώμα του λασπώνει
Τους σάπιους μου καρπούς ανακυκλώνει
Μεγάλωσα
Μα το παιδάκι κλαίει
Δεν ξέρει γιατί φταίει.Δεν έχει πού να πάει
Τα νύχια του μασάει και βρέχει τα σεντόνια
Αποσυρμένο χρόνια στης φάτνης του τα βάθη
''Kαλά να πάθει- Καλά να πάθει- Καλά να πάθει''
Η μάνα του φωνάζει
Του δίνει γάλα, το μαλώνει
Έτσι πια θα το μεγαλώνει

Πάντα γι` άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε ετσι ξεχνάμε

Μεγάλωσα θα πει να κάνεις το παπί
Να ζεις την απουσία
Να γίνεις εξουσία
Να μάθεις να γελάς
Και να παραφυλάς
Να παίρνεις αποφάσεις
Να απαγορεύεται να χάσεις
Μεγάλωσα σημαίνει
Να ζεις με αυτό που σ` αρρωσταίνει
Να χτίζεις κι άλλα κεραμίδια
Να βγάζεις τόνους τα σκουπίδια
Να ρίχνεις σ` άλλους τ` άδικα
Να βλέπεις πρωϊνάδικα
Να ακούς πιστά τις αναλύσεις
Να αιμοδιψάς για τις ειδήσεις
Να λες και yes να λες και no
Να συνηθίζεις τα πορνό
Να πολεμάς στον καναπέ
Να μην μπορείς χωρίς φραπέ.


Πάντα γι` άλλους μιλάμε

Μεγάλωσα θα πει
Να` ρχεται η ανατροπή
Οι καιροί να στη φέρνουν
Τα μυαλά σου να γδέρνουν
Να ζητάς να κουρνιάσεις
Και να βρίσκεις οάσεις
Στις ψυχώσεις των άλλων
Που έχουνε για περιβάλλον
Ίδιες φάτσες με σένα


Γόνατα λυγισμένα
Όνειρα ξεχασμένα.




--------------------------------------------------------------------

Και με αυτούς τους Στίχους θα δείτε (μερικοί για ακόμη μία φορά) πόσο ταιριάζουν μερικοί στίχοι από 2 διαφορετικούς Ανθρώπους... Το τραγούδι το Άκουσα Μετά από την Μέρα που έγραψα το Άσε το Δάκρυ σου....

Η Χαρούλα σε αυτό το Τραγούδι γράφει....

Δάκρυα ... καυτά μου δάκρυα
Ο πόνος μαλακώνει
Δάκρυα ... καλά μου δάκρυα - Βιολογικός καθαρισμός


Και εγώ σε κάποιο βίντεο έλεγα .....




Βιολογικός Καθαρισμός !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Δευτέρα, Ιανουαρίου 04, 2010

The Last of Mohicans... (2)


Οι δύο Διεκδικητές...

Βέβαια η Διεκδίκηση έχει Κριθεί και ο Άγγλος Αξιωματικός έχει αποδεχθεί την Ήττα του. Ζήτησε σε Γάμο την Κόρη του Διοικητή του και δεν Δέχτηκε.

Συνεχίζει όμως να την Αγαπάει. Στην Αγάπη δεν υπάρχει Εγωισμός ... μόνο στον Έρωτα. Προσπαθεί με κάθε Θυσία να την σώσει.




Μόλις ο Αρχηγός της Φυλής Ανακοινώνει τον Θάνατό της τα χάνει. Δεν μπορεί να ψελλίσει Τίποτα, μιας και νιώθει ότι η Ζωή Χάνεται και φεύγει η Γη από τα Πόδια του...



Και η συνέχεια στο Βίντεο....






Θα βάλω ένα Τραγούδι που το είχα Βάλει και σε άλλη Ανάρτηση... Βέβαια τότε, δεν είχε πείσει και Πολύ......



Ελπίζω τώρα να πείσει Περισσότερο, ότι η ...η Αγάπη τα Κατακτά όλα !!!



Love conquers all

Deep Purple


It Feels like the end
When you're closer to losing your dreams
Than losing a friend
Flying blind
I'm shooting into the dark
Who will I find
Oh girl
And if it takes me a lifetime
I swear I'll tear down every wall
Love conquers all



On my way
Tomorrow I rise with the sun
Soon I'll be gone
Words can't say
How the memories of feelings of love
They linger on
Oh girl
And if it takes me forever
I know it's worth every teardrop that falls
Love conquers all

Somewhere there's a place in your heart
Where the wounds never heal
Well you're not alone
That's just how I feel

Love conquers all
This one will last a lifetime
And if love conquers all
This one will last forever


Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Κυριακή, Ιανουαρίου 03, 2010

The Story... of True... True... True... LOVE !!!


Την Ταινία την Ξαναθυμήθηκα σήμερα γιατί ετοιμάζω το Αφιέρωμα για τις 300 Αναρτήσεις (293 μέχρι Σήμερα) και θα βάλω την Μουσική της Ταινίας (Μάλλον) την οποία την Θεωρώ το πιο ωραίο Sountrack που έχει παιχτεί σε Ταινία...

Έκοψα από την Ταινία μία Σκηνή για να δείξω πως είναι Πραγματικά (και κατά την Δική μου Άποψη) η Πραγματική Αγάπη...

Όχι " Μείνε ... σε χρειάζομαι "... αλλά " Φύγε για να σωθείς "... !!! Όχι " Τι θα γίνει αν Ένας από τους δύο μας Πεθάνει "... αλλά " Ας ζήσεις ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΓΩ. Έστω ο Ένας από τους Δύο μας Τουλάχιστον θα διαφυλάξει ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ " !!!!!!




Όχι " Γεια σου Αγάπη μου ".... αλλά " Κάποια Στιγμή, Όπου και να Είσαι, Όσο και Χρόνο να Πάρει... ΘΑ ΕΡΘΩ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ " !!!





Υπάρχει και μια άλλη Σκηνή Απόλυτης Αγάπης και όχι των δύο Αγαπημένων... Αλλά θα την βάλω Άλλη μέρα. Εκεί Φαίνεται για μένα η Απόλυτη Ανυστερόβουλη Αγάπη... Αν κάποιος που έχει Δει την Ταινία (Όσοι δεν την έχετε Δει ... σας την Συστήνω Ανεπιφύλακτα) μπορεί να Έχει καταλάβει σε ποια Σκηνή Αναφέρομαι. Αν την Μαντέψει... ας μου στείλει Μήνυμα. Θα ήθελα πολύ να την Σχολιάσω Μαζί του... και να γράψω και το Σχόλιό του στην Ανάρτησή μου.







Share to Facebook (Αν θέλετε να κάνετε Share μόνο τη συγκεκριμένη Ανάρτηση, τότε κάνετε κλικ στον Τίτλο της και μετά πατάτε το κουμπί του Share)

Bookmark and Share

Σάββατο, Ιανουαρίου 02, 2010

Πρωτοχρονιάτικη Βόλτα με το Ποδήλατο στον Έρημο Βόλο Παραδωμένο στον Μορφέα !!!

NEW YEARS DAY IN VOLOS !!!!!!!!Κάντε Κλικ στις Φωτό για Μεγέθυνση...


Και Άλλες Φωτό από τον Πανέμορφο Ηλιόλουστο Βόλο .... με 22 Βαθμούς !!!


1) Στα Σκαλιά της Τράπεζας από 15 (που Αρχίσαμε να Ξενυχτάμε) ... μέχρι και 18 (που φύγαμε για Αθήνα) μαζευόμασταν με Κιθάρες... και κάναμε τα πρώτα Ανεπίσημα Group !!!

2) Το Ποδήλατό μου ... το έχω Αράξει παρέα με το Σκάφος μου...















1 & 2) Κολλητά στην Τράπεζα... Η Μινέρβα.... Μαθητές και Φοιτητές... εκεί πίναμε τον Καφέ μας... (Θεσμός στον Βόλο)


1 & 2) Το Jam (Εκεί πίνω εγώ τον Καφέ) και το Reef. Κολλητά, οι πιο Κοσμικές Καφετέριες γεμάτες από Φοιτητές...







1,2,3,4,5,6) Το Κέντρο του Βόλου... Επάνω Θέα το Πήλιο... Κάτω Θέα η Παραλία με το Λιμάνι.... Γύρω Γύρω ... Γεμάτο Καφετέριες .... Περιοχή Αγίου Νικολάου (Πολιούχος του Βόλου)